Hannes Meinkema
Meinkema zet aan tot zelfreflectie
recensie door Roosmarijn Scheffer van Hannes Meinkema, De heiligwording van Berthe Ploos, 4 april 2007
‘Het kleine blonde meisje is juist van plan haar miniatuurwinkelwagentje op haar broertje in het zitje van hun moeders overvolle boodschappenkar te rammen, als ze Berthe Ploos ziet. Haar mond valt open en haar handen vallen stil.’
Zo opent De heiligwording van Berthe Ploos. Al snel wordt duidelijk dat de mond van het kleine blonde meisje niet openviel van verbazing over de schoonheid van Berthe Ploos, maar over haar eigenaardige voorkomen. Berthe leeft als kluizenaar. Overspannen zit ze alleen thuis in haar souterrain, verslindt boek na boek en kan zich met moeite wegrukken van haar spelletjes Freecell. Eenzaam is ze niet, het is haar keuze om alleen te zijn en ze geniet er duidelijk van. Haar enige contact met de buitenwereld vindt plaats tijdens haar bezoeken aan de supermarkt en dat probeert ze dan ook zoveel mogelijk te voorkomen door zo min mogelijk te eten. Lees verder >
