David Van Reybrouck
David van Reybrouck (1971) studeerde archeologie en filosofie en schreef eerder De plaag. Het stille knagen van schrijvers, termieten en Zuid-Afrika (2001). Het werd genomineerd voor de Gouden Uil en de debutantenprijs van Dordrecht en won de Vlaamse debuutprijs. In 2007 kwam zijn eerste roman uit, Slagschaduw.
Bij literair tijdschrift De Brakke Hond staat zijn verhaal De milt online.
De collega's van 8weekly publiceerden een interview met hem.
Aan mijn doodsbed geen cynisme
opiniestuk door Bob Hopman over Arnon Grunberg, Tomas Lieske en David Van Reybrouck, , 9 juni 2011
Tirade daagde voor haar 438ste nummer een groot aantal Nederlandse auteurs uit tot het schrijven van het ultieme egodocument: een ‘in memoriam’ van zichzelf. Het is een opdracht die belooft de jongens van de mannen te scheiden. Niet alleen is het genretechnisch moeilijk: de opgeleverde artikelen zweven ergens tussen autobiografie en fictie, de schrijvers zijn niet dood en hun bezongen meesterwerken zijn veelal nog niet verschenen. Maar ook vragen ze om een evenwicht tussen eerlijkheid en literair spel, tussen trots en arrogantie. Het blijkt dat slechts een enkele auteur zichzelf bezingen kan zonder zich te verschuilen achter spot en ironie. Lees verder >
Congo tussen droom en daad: meer dan een geschiedenis
recensie door Patrick Speel van David Van Reybrouck, Congo. Een geschiedenis, 18 december 2010
Dit is een recensie in het kader van de AKO Literatuurprijs Schaduwjury.
Een biografie, zo zou ik Congo. Een geschiedenis door David Van Reybrouck willen omschrijven, van het gebied aan de westkust van Afrika dat thans officieel ‘de Democratische republiek Congo’ heet. Kern van het boek is de moderne geschiedenis van Congo vanaf 1870 tot 2010. Van Reybrouck heeft zijn boek opgebouwd in vijftien hoofdstukken, waarbij elk hoofdstuk een bepaalde periode belicht. Van elke periode komen er levende getuigen aan het woord, en aan de hand van hun herinneringen ontstaat een rijk geschakeerd beeld van het bestaan in de geschiedenis van Congo. De meest markante persoon met wie we kennismaken is wel ‘Papa Nkasi’, die door zijn onwaarschijnlijke leeftijd (126 jaar!) de belichaming is van heel de moderne geschiedenis van Congo. Lees verder >
Schaduwjuryrapport AKO Literatuurprijs 2010: Lauweren voor Lanoye
opiniestuk door Tom Boeije, Emeraude van Deenen, Irwan Droog, Marleen van den Hoven, Annette Jenowein, Hannah van Pijkeren, Mathijs Prins, Renée de Rijke, Roos van Rijswijk, Simone van Saarloos, Daisy van Schaijik, Patrick Speel, Tom Steendam, Jan-Willem ter Veen en Zadok Wiznitzer over Tom Lanoye, David Van Reybrouck, Thomas Rosenboom en Bart Vercauteren, , 5 november 2010
Op 8 november maakt de jury onder leiding van Femke Halsema bekend wie de winnaar is van de AKO Literatuurprijs 2010. Recensiewebs schaduwjury maakt alvast haar voorkeur bekend. Onze winnaar is Tom Lanoye’s Sprakeloos, geen klassieke roman en ook geen autobiografie, maar een theater van woorden waarin de Vlaamse taalvirtuoos vertelt hoe zijn moeder háár taal verliest. Unaniem koos de jury voor dit fenomenale ‘eerbewijs en een krakende vloek tegelijk’ van een zoon die het ‘hemeltergend zwijgen dat zijn ziel opvreet’ niet kan aanvaarden. Lees verder >
Schaduw Toplijst AKO literatuurprijs 2010
opiniestuk door Tom Boeije, Emeraude van Deenen, Irwan Droog, Marleen van den Hoven, Annette Jenowein, Hannah van Pijkeren, Mathijs Prins, Renée de Rijke, Roos van Rijswijk, Simone van Saarloos, Daisy van Schaijik, Patrick Speel, Tom Steendam, Jan-Willem ter Veen en Zadok Wiznitzer over Tom Lanoye, David Van Reybrouck, Thomas Rosenboom, Peter Terrin, Franca Treur en Bart Vercauteren, , 30 september 2010
Een dag voordat de jury van de AKO literatuurprijs op 1 oktober de toplijst bekend maakt, presenteert de schaduwjury, bestaande uit studenten literaire kritiek aan de VU onder leiding van Elsbeth Etty (hoogleraar literaire kritiek), de door haar genomineerde zes titels voor de AKO literatuurprijs 2010: Lees verder >
De recensent gerecenseerd
opiniestuk door Jona Lendering over David Van Reybrouck, , 22 augustus 2010
Recenseren zou simpel moeten zijn. Je neemt enkele criteria, leest het boek aandachtig, vergelijkt het gelezene met die criteria, schrijft een stukje, herleest het boek, schaaft wat aan je schrijfsel en pronto. En zo gaat het ook wel min of meer. Nu en dan vergelijk ik mijn stukje nog even met andere besprekingen om uit te sluiten dat ik een blunder heb geslagen, maar dit is het wel zo’n beetje. Het probleem is echter dat de criteria zich zo verdraaid moeilijk laten vastleggen. Zo wordt elke recensie, althans voor mij, een dubbelslag: enerzijds beoordeel ik een tekst aan de hand van de criteria, anderzijds beoordeel ik de criteria aan de hand van een tekst. Daardoor ben ik in de loop van vijf jaar anders gaan denken. Hier enkele observaties, als oefening in zelfkritiek en hopelijk tot nut en vermaak. Lees verder >
en verder nog ...
-
Waarom lezen prettig is
recensie door Jona Lendering van David Van Reybrouck, Slagschaduw, 5 juni 2007
