Leo Pleysier
Leo Pleysier (Rijkevorsel, Vlaanderen, 1945) debuteerde met Mirliton, een proeve van homofonie (1971) en schreef sindsdien zo'n vijftien romans, waarvan Wit is altijd schoon werd genomineerd voor de AKO Literatuurprijs 1989 en bekroond met de Ferdinand Bordewijkprijs 1990.
Tragedie in de Andes
recensie door Joan Gebraad van Leo Pleysier, De Latino's, 17 oktober 2007
[Dit is een recensie in het kader van de AKO Literatuurprijs Schaduwjury
Leo Pleysier raakt steeds verder van huis. Vertrokken vanuit Rijkevorsel, voert hij ons nu mee naar Equador. De Latino’s volgt de gebeurtenissen rondom een naïef, idealistisch studentenstel. De tragedie wordt gepresenteerd met veel leedvermaak. Anna en Toon vertolken de hoofdrollen. Sarcasme, Ironie en Cynisme vormen het koor. Achter hun maskers verschuilt Leo Pleysier zich. Het koor lacht de wereldverbeteraars genadeloos uit en toont geen medeleven. Lees verder >
Geen medelijden voor Andes-fiasco
recensie door Marjon Kranenbarg van Leo Pleysier, De Latino's, 11 juli 2007
‘Afrika is gemakkelijker dan Latijns-Amerika.’ Met deze alleszeggende zin begint Leo Pleysier zijn nieuwste boek dat verhaalt over een jong Belgisch stel dat altijd al als heimelijke droom heeft gehad om ‘goed werk’ te gaan doen in Latijns-Amerika. Door deze obsessie worden zij door hun studievrienden zelfs de Latino’s genoemd. Pleysier beschrijft het met onverholen scepsis en een aanstekelijke luchtigheid bij mislukkingen. Lees verder >
