Johan de Boose
Johan de Boose (1962) is slavist en Oost-Europakundige en werkte onder andere als journalist en regisseur. Hij debuteerde met de roman Fluweel van leegte (1994). Hij schreef vervolgens de verhalenbundel Gestuite vlucht (1998) en de dichtbundels Wegen naar Insomnia (1996) en De moed om te falen (2001). In 2007 kwam Noem het middernacht uit.
Het gewetenloze kreng dat eeuw heet
recensie door Bob Hopman van Johan de Boose, Bloedgetuigen, 14 april 2011
Het is met 724 pagina’s ongetwijfeld de omvangrijkste Nederlandstalige roman van 2011, Johan de Booses Bloedgetuigen. En dat blijkt nog tekort, met een verhaal dat de aanloop tot de Eerste Wereldoorlog, de Russische revolutie, het interbellum, de Tweede Wereldoorlog en het verval van de naoorlogse Sovjet-Unie bevat. Alles wordt getoond vanuit minimaal drie perspectieven: het Russische, het Joods Oost-Europese en het West-Vlaamse. En dan duikt tussendoor steeds nog de slettebak op die zich ‘de twintigste eeuw’ noemt, om alles met weinig verbloemend taalgebruik te voorzien van een lekker tegendraads en cynisch metacommentaar. Lees verder >
Dramatiek pas in het derde deel
recensie door Pieter Wybenga van Johan de Boose, Noem het middernacht, 14 juli 2007
Johan de Boose lijkt een voorliefde te hebben voor regio’s waar de zogenaamde eerste wereld direct tegen de tweede of derde aanschurkt. Zo begaf De Boose zich veelvuldig in Oost-Europa en schreef daar een aantal reportagewerken over, journalistieke werken met een literaire inslag. Een tweede plek op aarde waar de verschillende werelden bijna letterlijk botsen – de grensstreek tussen Texas en Mexico – is het decor van De Boose’s tweede roman, Noem het middernacht, een literair werk met journalistieke inslag. Het is pure fictie, maar de naamloze verteller, een Europese taalkundige die zomaar De Boose zelf zou kunnen zijn, doet in een sterk waarnemende stijl op rapporterende wijze verslag van het mislukte leven van zijn neef en vriend Lemmus Lemmus. Lees verder >
