Iris Koppe
Een mobiel in een blender en een moonwalk op het bordes
recensie door Simone van Saarloos van Iris Koppe, De man met de schaar, 27 mei 2011
‘Konden ze altijd maar samen blijven en in hun pyjama naar elkaar zwaaien, als negenjarige buurmeisjes in Emmeloord.’ Een nostalgische noodkreet, ogenschijnlijk onschuldig. Nostalgie regeert in De man met de schaar. Marien, een jonge studente rechten die nauwelijks studeert, heeft alle reden tot een verlangen naar het verleden. Omdat haar leven vooral digitaal iets voorstelt, krijgt ze een RSI-arm, laten zij en haar boezemvriendin Elena zich verloochenen op lekkerlenen.nl en haar vriendje Wienik deelt meer met zijn followers op Twitter dan met haar. Lees verder >
Pinkelotje redt zichzelf wel
recensie door Daan Stoffelsen van Iris Koppe, Rosiri, 15 september 2007
Hoe nieuw is een nieuw boek? Het is een relevante vraag als het bijvoorbeeld gaat om bundels verhalen waarvan enkele al elders verschenen zijn. Of om omgewerkte columnreeksen of feuilletons: de lezers van NRC Handelsblad hadden bijvoorbeeld al kennis kunnen nemen van de (grotendeels autobiografische) belevenissen van Elin en Sophie voordat De co-assistent en Meisje met negen pruiken in boekvorm verschenen.
Rosiri is een iets ander verhaal. Lees verder >
