Pauline Slot
Pauline Slot werd in 1960 geboren in Den Haag. Ze groeide op in Den haag en later in Zoetermeer. Ze studeerde Nederlands in Leiden en werkte daarna aan de Universiteit van Amsterdam, waar ze in 1993 promoveerde op een proefschrift over retorische vragen. In 1995 verscheen daarvan een populaire bewerking met de titel _Vroeg ik jou wat? Retorische vragen in alledaags taalgebruik._ Vanaf 1993 reisde ze 15 maanden per fiets door Australië, Nieuw-Zeeland en Canada, en bezocht de Fiji en de Cook Islands. De reis inspireerde haar tot het schrijven van haar eerste roman, _Zuiderkruis_. Daarnaast richtte een eigen bedrijf op in Leiden, dat schrijftrainingen en projectbegeleiding verzorgt. Na _Zuiderkruis_ verschenen _Blauwbaard_ en _Tegenpaal_. _De inwendige_ is haar vierde roman.
Een leven vol verlies
recensie door Andre van Lom van Pauline Slot, En het vergeten zo lang, 23 maart 2010
‘De liefde is zo kort, en het vergeten zo lang,’ schreef Pablo Neruda – de fameuze dichter uit Chili – in een van zijn gedichten. De hoofdpersoon van Pauline Slots nieuwe roman En het vergeten zo lang is de vrijwel onbekende Maria Hagenaar, de eerste echtgenote van de dichter. Hun liefde duurde kort en, zoals de titel treffend weergeeft, de pijn van de breuk lang. Dit gegeven heeft Slot heeft verwerkt tot een fascinerend verhaal over liefde en verdriet, ingebed in historische gebeurtenissen. Lees verder >
Debutant zoekt lezers
opiniestuk door Eveline Vink over Aliefka Bijlsma, Pauline Slot en Christiaan Weijts, , 10 december 2007
Twee kleine tafeltjes met daarachter zes van die ongemakkelijke houten kroegstoeltjes. Eén microfoon die bij sommige sprekers toch niet echt nodig was, één discussieleider, en ongeveer 35 man publiek. In Café De Doffer vond donderdagavond 29 november een debat plaats over debutanten en literaire kritiek. Debutanten waren er, en kritiek was er ook. Lees verder >
Wat doet de kritiek met de debutant?
opiniestuk door Daan Stoffelsen over Aliefka Bijlsma, Pauline Slot en Christiaan Weijts, , 14 november 2007
Driemaal in het jaar krabben wij ons achter de oren tot we met de handen in ons haar zitten. Bij het nalopen van de groslijsten van de Libris Literatuurprijs, de AKO Literatuurprijs en de Debutantenprijs stellen we elk jaar vast dat we een deel van de boeken nog niet besproken hebben. Na een flinke inhaalslag – de zomer en de rustige januarimaand lenen zich daar gelukkig goed voor – zijn we dan weer bij.
Daar merkt u vaak weinig van, want alle bekende namen komen aan bod. Maar veel onbekende namen blijven buiten zicht, en daarom zijn wij blij met de Debutantenprijs. Daarin kunnen we u iets nieuws bieden, iets meer dan de traditionele media. We beogen namelijk álle Nederlandse literaire debuten – romans, verhalenbundels en novellen – te bespreken, en dat doen de kranten niet. Lees verder >
Voedsel als bindende factor
recensie door Lotte Brugman van Pauline Slot, De inwendige, 20 september 2007
Alma heeft een ingewikkelde relatie met voedsel. Eten is voor haar symptoom, aandoening en medicijn tegelijk. Aan haar eetgewoonten kun je aflezen hoe ze zich voelt en hoe ze in de wereld staat. Eten markeert de belangrijke momenten in haar leven en bepaalt de manier waarop ze zich deze gebeurtenissen herinnert. Wanneer haar vader in het ziekenhuis ligt, telefoneert ze met haar moeder. Die heeft net samen met haar man een tosti gegeten. ‘In gedachten zie ik haar bij de telefoon staan, in het ziekenhuis, in de lange gang. Haar wangen zijn nat. Kinderen deppen geen tranen, likken niet de chocolade uit hun mondhoeken, vegen niet met de rug van hun hand het gemorste ijs weg van hun kin. Ik hoop dat iemand haar ziet, haar meeneemt, instopt, welterusten wenst. Een moeder voor mijn moeder.’ Lees verder >
