Geerten Meijsing
Liefde die voedt en vernietigt
recensie door Joan Gebraad van Geerten Meijsing, Siciliaanse vespers, 3 januari 2008
Liefde kan voedend werken door licht te brengen in iemands kleurloze bestaan, maar tegelijkertijd kan zij iemand onopgemerkt te gronde richten. Haar schoonheid verhult haar duistere macht. In Siciliaanse vespers draait het, net als in Meijsings eerdere werken, om de macht van de liefde. Lang geleden heeft Erik Provenier (Meijsings alter ego) ervoor gekozen in ballingschap te gaan in het plaatsje Syracuse op Sicilië. Het eiland is een smeltkroes van culturen waar de mannen snel jaloers zijn. Wat dat betreft is Provenier inmiddels een echte Siciliaan geworden. Op zijn vijftigste verjaardag maakt hij de balans op: ‘Ik dacht dat mijn liefdesleven was gedaan. Ik kan genieten van de pijn om al het moois dat niet meer voor mij is weggelegd – het doet wél zeer. Ik dacht dat ik al danste met de dood.’ Lees verder >
