Herman Franke
Herman Franke (1948) was criminoloog en is schrijver, van o.a. _Wolfstonen_ en _De verbeelding_, waarvoor hij de AKO Literatuurprijs 1998 kreeg. In 2007 kwam het eerste deel uit van de doorlopende roman 'Voorbij ik en waar gebeurd': Uit het niets.
Herman Franke heeft een website: hermanfranke.nl.
Ongeneselijke vertellust
recensie door André van Lom van Herman Franke, Traag licht, 13 december 2010
‘Ongeneeslijk ziek. Niet lang meer te leven.’ Dit is het schrijnende begin van de laatste roman van Herman Franke, Traag Licht. Laatste ook echt letterlijk, de schrijver overleed op 14 augustus 2010. Dit boek is daarom onbedoeld het slot geworden van een romancyclus ‘Voorbij ik en waargebeurd’. Eind 2009 werd Franke gediagnosticeerd met terminale kanker. De tijd tot aan zijn overlijden heeft hij gebruikt om alle verhalen die hij nog te vertellen had samen te ballen in dit boek. Lees verder >
Ik voorbij. Franke warm en analytisch geëerd (De Gids 2010.4)
opiniestuk door Daan Stoffelsen over Herman Franke, , 21 augustus 2010
‘Dat is meteen de belangrijkste reden waarom ik voor de literatuur heb gekozen, ik wil uitdragen wat alleen ík kan uitdragen.’ Ik, dat is Herman Franke, en terecht koos Toef Jaeger dit citaat als titel voor haar interview met de stervende schrijver. Toch gaat dit speciale oeuvrenummer van De Gids niet over de persoon Franke – al krijgen gissingen naar motieven in het werk wel eens de vorm van vragen naar motivatie – maar over zijn oeuvre. Dit is geen klef eerbetoon aan een persoon, dit is een warme, scherpe analyse van de boeken, die prikkelt, en uitnodigt tot lezen, zij het niet altijd van het werk van het sterrenteam van schrijvers die beschouwingen aan hem wijden en korte verhalen schrijven in de vorm van Frankes Notulen. Nee, het is Frankes oeuvre dat ik nu wil lezen. Lees verder >
Sherezades in het Kronenburgerpark
recensie door Daan Stoffelsen van Herman Franke, Zoek op liefde, 15 mei 2009
‘Ik zag driedimensionaal een naakte vrouw met donkerbruin krullend haar voor een grote antieke, achtkantige spiegel staan, waardoor je op de foto niet alleen haar achterkant kon zien met haar volle billen, maar via de spiegel ook haar gezicht, haar middelgrote borsten en vaag in de schaduw haar schoot. Op een van haar billen zit een moedervlek in de vorm van een hart.’ De stereoscopische foto uit begin vorige eeuw waarmee een van de zoektochten in Zoek op liefde begint is verleidelijk, maar hij wekt vooral nieuwsgierigheid op. Bij de verteller, maar ook bij de luisteraar, de lezer, en voor je het weet heeft Herman Franke je in een bizarre queeste meegevoerd, een wat ongelijkmatige verhalencyclus van semi-autobiografie en verzinsel, van vragen die zich niet laten beantwoorden. Lees verder >
Sprongen buiten het portret
recensie door Lars Kroon van Herman Franke, Uit het niets, 8 januari 2008
Herman Franke kennen we als publicist in verschillende dagbladen en tijdschriften en als schrijver van Wolfstonen, De verbeelding ( AKO Literatuurprijs 1998) en nu van Uit het niets. Waar deze nieuwe roman precies begint in de tijd is allerminst duidelijk. Lees verder >
