Roel Smits
Roel Smits (1964) werkte op het Max Planck Instituut voor Psycholinguïstiek in Nijmegen en is nu schrijver. Hij publiceerde verhalen in onder andere Lava en Tzum. Honderd procent mens (2008) is zijn debuut.
'Eindhoven is ver weg.'
recensie door Rein Swart van Roel Smits, Ik ben de zoon van John Lennon, 9 april 2012
John Lennon was een cultureel fenomeen dat na zijn vroege dood op veertigjarige leeftijd in 1980 alleen maar aan glans gewonnen heeft. Alles wat over hem geschreven wordt, trekt de aandacht, dus zeker de bewering dat iemand de zoon van de beroemde popmusicus is. Het is een origineel en tegelijk alledaags thema dat Roel Smits aansnijdt. Wie weet zeker dat hij of zij het kind is van zijn vader? Het schijnt dat er meer nakomelingen zijn met een andere biologische vader dan gedacht. Lees verder >
Schrijnende scenes in een toilethok
recensie door Bob Hopman van Roel Smits, De tovenaar van Petersburg, 2 mei 2010
Een dokter moet het Professor Otto Herz, van de Universiteit van Petersburg, anno 1905 duidelijk maken: ‘[u]w neus is schoon en verkeert in uitstekende conditie.’ Dat betekent dat er een psychosomatische oorzaak moet zijn voor de ziekmakende lijklucht die de Professor blijft plagen, die hem uit zijn slaap blijft houden en die hem de eetlust ontneemt tot op het punt van ernstige ondervoeding. Een verband met Otto’s recente expeditie naar Siberië, voor het bergen van een mammoetkadaver, ligt voor de hand. Het is een klus in een omgeving die men zijn ergste vijand niet toewenst, terwijl Otto ging mét zijn ergste vijand: zijn eigen zoon. Lees verder >
Moedermelk met een vleugje Chateauneuf-du-pape
recensie door Elbrich Vreeling van Roel Smits, Honderd procent mens, 9 maart 2008
Een schrijver-in-spé uit het verhaal ‘Schrijfonderwijs’ krijgt op zijn schrijfcursus te horen dat zijn karakters ongeloofwaardig zijn, dat het lijkt alsof hij zijn eigen geschreven karakters niet begrijpt. Het tegengestelde zou kun je zeggen van Roel Smits, de schrijver van deze verhalenbundel Honderd procent mens . Híj begrijpt zijn eigen verzonnen personen maar al te goed. Smits beschrijft in dit debuut interessante, geloofwaardige karakters en krijgt dit vooral voor elkaar door de rake dialogen, waarbij hij in een paar simpele zinnen sterke karakters en overtuigende situaties weet neer te zetten. Lees verder >
