Recensieweb. Nieuwe literatuur. Nieuwe gidsen.

nieuwste recensies

Cees Nooteboom

Het oprekken van je grenzen

recensie door Pieter Wybenga van Cees Nooteboom, Scheepsjournaal, 25 augustus 2010

Wordt de wereld kleiner? De mens is in ieder geval mobieler geworden; ze gaat van hot naar her. Maar het lijkt erop dat het toegenomen contact de onderlinge verschillen alleen maar uitvergroot. Een andere taal, vreemde gebruiken, ze ontzeggen je de toegang. De enkeling die zijn best doet zich het onbekende eigen te maken stuit alleen maar op meer vragen. Het zal wel de reden zijn waarom de gemiddelde mens zich het liefst omringt met het vertrouwde. Zo niet Cees Nooteboom. Scheepsjournaal. Een boek van verre reizen vormt een nieuwe weerslag van zijn nimmer aflatende pogingen één te worden met het onbekende. En van de wetenschap dat dat niet kan. Lees verder >

Een evenwicht tussen persoonlijkheid en techniek

opiniestuk door Marleen Louter en Daan Stoffelsen over Arnon Grunberg, Mensje van Keulen, Tom Lanoye, Cees Nooteboom en Thomas Rosenboom, , 25 april 2010

Update: het is inmiddels traditie. De schaduwjury lijkt het nimmer eens te zijn met de echte jury. Cees Nooteboom won de Gouden Uil met ‘s Nachts komen de vossen . De schaduwjury had niet minder eens kunnen zijn met de juryleden.

Het oordeel of een boek ‘goed’ of ‘niet goed’ is, is in de meeste gevallen wel enigszins te onderbouwen; er zijn allerlei aspecten – originaliteit, stijl, opbouw, karaktertekening, gelaagdheid – op basis waarvan je een roman of verhalenbundel kunt beoordelen, en die combinatie maakt vervolgens dat je een boek als geslaagd, of niet, kunt betitelen. Maar wat maakt een boek tot de beste, tot een winnaar, van een literaire prijs als De Gouden Uil? Wat doet een boek definitief uitstijgen boven het literaire maaiveld, waardoor onderscheidt het zich van alle andere ‘goede boeken’? De shortlist van De Gouden Uil Literatuurprijs was voor de jury meer dan ooit aanleiding om deze vraag te stellen. Lees verder >

Titanenstrijd om De Gouden Uil

opiniestuk door Marleen Louter over Arnon Grunberg, Mensje van Keulen, Tom Lanoye, Cees Nooteboom en Thomas Rosenboom, , 19 april 2010

Recensieweb schaduwt ook dit jaar de jury van de Gouden Uil Literatuurprijs. Een blik op de shortlist leert dat de verrassing in ieder geval niet zo groot zal zijn als vorig jaar, toen Robert Vuijsje won met Alleen maar nette mensen. Met Tom Lanoye, Thomas Roosenboom, Arnon Grunberg, Cees Nooteboom en Mensje van Keulen telt de shortlist vijf auteurs die hun waarde voor de Nederlandse en Vlaamse letteren al ruimschoots bewezen hebben. Lees verder >

Een meesterlijk idee om zeep geholpen

recensie door Jona Lendering van Cees Nooteboom, Het volgende verhaal, 7 maart 2010

Alleen iemand met het talent van Rafaël kon de verveeld kijkende engeltjes schilderen die ook de vredelievendste bezoekers van de Dresdner Gemäldegalerie doen zoeken naar zwavelzuur om over de Sixtijnse Madonna te spuiten. Alleen mensen met het talent van een Lennon/McCartney konden een ‘Ob-la-di, ob-la-da’ componeren dat tot op de huidige dag de ranglijst van ergerlijkste liedjes aanvoert. En alleen iemand met het talent van een Cees Nooteboom kon het boekenweekgeschenk 1991, Het volgende verhaal schrijven. Lees verder >

De onvermijdelijke dood

recensie door Marleen Louter van Cees Nooteboom, 's Nachts komen de vossen, 28 april 2009

Het lijkt een haast onvermijdelijke wending in het oeuvre van elke grote auteur; het moment waarop dood en vergankelijkheid hun intrede doen als voornaamste thema’s in zijn of haar werk. Dat moment lijkt nu ook aangebroken voor Cees Nooteboom, wiens verhalen in zijn nieuwste verhalenbundel ‘s Nachts komen de vossen vrijwel allemaal draaien om de raadselachtigheid van de dood en het schuldgevoel dat die dood oproept bij de levenden. Lees verder >

en verder nog ...


Dit artikel is geprint van Recensieweb - www.recensieweb.nl.

Het auteursrecht berust bij de respectieve auteurs van de teksten op Recensieweb.