Hafid Bouazza
De illusie van onschuldig vogelgekwetter
recensie door Karlijn de Winter van Hafid Bouazza, Spotvogel, 7 april 2009
Geurige schalen couscous met yoghurt, knapperig filodeeg gevuld met fijne bosuitjes, gestoofde kip bestrooid met koriander, glazen kruizenmuntthee en zelfgeperste wijn – maaltijden met de weelderigste aroma’s krijgt hij voorgezet. Deze verwennerij van zijn buren, die alles doen om het hem gemakkelijk te maken, staat hem toe zich volledig aan het schrijven te wijden. ‘Hij’ is de naamloze – weliswaar wordt hij ergens Hafid genoemd, maar dat hij werkelijk zo heet ontkent hij – verteller en hoofdpersoon van Spotvogel. Na een aantal jaren van lethargie en depressie reist hij af naar het land van zijn ouders, Marokko, om zich terug te trekken in hun verlaten huis en daar aan een liefdesverhaal te werken. Lees verder >
De misleidende zinnelijkheid van komkommergroen
recensie door Daan Stoffelsen van Hafid Bouazza, De voeten van Abdullah, 29 maart 2009
Verleidelijk, dat is De voeten van Abdullah, de eersteling van Hafid Bouazza, en het is verleidelijk er ‘oosterse motieven’ als uit duizend-en-een-nacht in te zien, in de sprookjesachtige, vreemde sferen. Want heerst er niet een aangename onthechtheid van het wereldlijk gezag en een mild geestelijk regime, zijn stof, vliegen, djinns en sprookjesachtige vrouwen niet alom aanwezig? Even verleidelijk is het om zijn verhalenbundel ‘poëtisch’ te noemen, want zien we niet neologismen naast archaďsmen in weelderige maar immer vloeiende zinnen? Verleidelijk, maar waar op begeerte geen straf staat, is een algemener verderf, en Bouazza schrijft niet zonder voorbehoud met tierlantijnen, maar met humor en zelfbewustzijn. Lees verder >
Luchtpost uit Amsterdam
recensie door Daan Stoffelsen van Hafid Bouazza, Paravion, 3 januari 2005
Luchtpost uit Amsterdam blijft ongelezen in Morea, dor land achter de Navelzee, waar schaarste spreekwoordelijk is en niets hoop geeft op een beter leven. Niets dan vertrek. Baba Baloeks vader Baba Baloek is al tien jaar vertrokken als hij gevolg geeft aan de vermoede boodschap van zijn vader, en gaat. Zijn zwangere vrouw blijft achter en sterft na Baba Baloek gebaard te hebben, de derde generatie Moreanen zwart als roet, geboren herders, naïeve dromers in vijandige streken. Lees verder >
