Jeroen Theunissen
Uitbreken uit een burgerlijk bestaan
recensie door Roosmarijn Scheffer van Jeroen Theunissen, Een vorm van vermoeidheid, 16 april 2009
Een eigen huis vlakbij het Zwarte Woud, vrouw, kind, carričre, regelmatig etentjes en filosofische gesprekken met vrienden. De Argentijnse Horacio Gnade heeft het allemaal, het complete pakket, van het burgerlijke bestaan. ‘Hij is een normale man,’ opent Een vorm van vermoeidheid. De eerste pagina’s ontkrachten dat niet. Theunissen beschrijft het leven van Horacio aan de hand van alledaagse zaken: hoe hij met zijn vrouw Brigid op bezoek gaat bij vrienden, welke gesprekken daar worden gevoerd, hoe ze weer naar huis rijden, waar ze wonen, wat hun leven vormt. Aan het eind van het eerste deel van het boek, ‘De normale man’, slaat het normale van zijn bestaan plotseling om in hopeloosheid. Zonder te weten waarom slaat hij twee jongeren in elkaar die op straat ongevraagd iets onverstaanbaars naar hem riepen. Er hoeft niet uitgespeld te worden wat hem hiertoe heeft gedreven. Theunissen is er in het voorafgaande uitstekend in geslaagd de vermoeidheid in het bestaan van Horacio duidelijk te maken. De vechtpartij vormt het begin van zijn uitbraak uit het burgerlijke bestaan. Lees verder >
Te druk om echt moe te zijn
recensie door Bob Hopman van Jeroen Theunissen, Een vorm van vermoeidheid, 2 december 2008
‘Hij is een normale man’, zo luidt de openingszin van Een vorm van vermoeidheid. ‘Hij’ is in dit geval hoofdpersoon Horacio Gnade, een Zuid-Amerikaanse Duitser die, in tegenstelling tot wat in de eerste regel al beweerd wordt, géén normale man is. Wat hij wel is beschrijft Jeroen Theunissen (1977) in woord en daad, beginnend met het ‘woord’: kleine, eigenzinnige opsommingen van kenmerken. ‘Hij is’, ‘hij kent’, ‘Hij houdt van’, in die vorm wordt deze mens aan ons gepresenteerd. Lees verder >
