Pieter Webeling
Lachen tegen een ijzingwekkend decor
recensie door André van Lom van Pieter Webeling, De lach en de dood, 9 februari 2011
Het lijkt zo makkelijk. Neem een concentratiekamp als setting en als schrijver hoef je nog maar weinig te doen om de lezer te beroeren. Schrijf een aantal scènes van vernederingen, martelingen, executies en gaskamers en je bent verzekerd van emoties. Dat is precies wat in De lach en de dood, de tweede roman van Pieter Webeling, gebeurt. Het gevoel van afschuw is overweldigend. Maar dit boek zet hoger in: laten zien dat juist de hel op aarde ook een bron van schoonheid kan zijn.
Dat tussen het massale sterven liefde kan opbloeien en zelfs humor bestaan kan. Lees verder >
Humor in de hel
recensie door Tom Steendam van Pieter Webeling, De lach en de dood, 14 december 2010
The secret source of humor itself is not joy but sorrow. There is no humor in heaven. Met dit motto, ontleend aan de Amerikaanse schrijver en humorist Mark Twain, begint Pieter Webeling (1965) zijn tweede roman De lach en de dood. In zijn debuut Veertig dagen uit 2008 stond ontsnapping aan het lijden al centraal en dit thema krijgt in Webelings nieuwste roman wederom de volle aandacht. Lees verder >
Veertig dagen vol cliché's
recensie door Judith Mulder van Pieter Webeling, Veertig dagen, 14 januari 2009
40 seconden maar duurt het. 40 seconden heeft Jennifer nodig om smoorverliefd te worden op Joeri. Ze ontmoet hem boven op de Dom, waar hij ‘fier als een koningszoon’ staat. Niet alleen heeft Jennifer nu voor haar dertigste de interviewersprijs het Gouden Vraagteken gekregen, maar ook haar Gouden Liefde ontmoet. Lees verder >
