Jan Terlouw
Zwijgen in wit en grijs
opiniestuk door Eveline Vink over Jan Terlouw, , 16 januari 2009
Mijn opa zweeg, zoals zoveel opa’s, over zijn ervaringen in de Tweede Wereldoorlog. Mijn beeld van de oorlog was dus dat van Michiel van Beusekom. Van Jack, de Engelse piloot die in een hol in het bos verstopt zat en zeker doodgeschoten zou worden als hij gevonden werd. Van de drommen koude kreupele hongerige mensen die door de Vlank trokken, op weg naar boeren waar ze misschien een paar aardappels konden kopen om hun oude moedertje of tien kinderen van de hongerdood te redden. Cliché? Ja. Maar niet als je tien bent en verder niets van de oorlog weet. Voor mij was het gewoon het allerspannendste boek dat ik ooit las, niet in de laatste plaats omdat het echt gebeurd zou kunnen zijn. Ik herlees achttien jaar na dato de klassieker van Jan Terlouw uit 1972. En ik bekijk Martin Koolhovens verfilming in de bioscoop. Een dubbelrecensie. Lees verder >
