Ernest van der Kwast
Ernest van der Kwast (Bombay, 1981) maakte deel uit van het schrijverscollectief Yusef El Halal dat Man zoekt vrouw om hem gelukkig te maken 2004) schreef, bracht onder eigen naam Soms zijn dingen mooier als er mensen klappen (2005) en onder het pseudoniem van de werkelijk bestaande Sieger Sloot Stand-in.
Op 13 juli 2007 bekende Van der Kwast in NRC Handelsblad dat hij de auteur achter de acteur Sieger Sloot was.
Ernest van der Kwast heeft een eigen website: ernestvanderkwast.nl.
Een moeder in hoog contrast
recensie door Roos van Rijswijk van Ernest van der Kwast, Mama Tandoori, 6 november 2010
Dit is een recensie in het kader van de AKO Literatuurprijs Schaduwjury.
Veena Ahluwalia, ‘Mama Tandoori’, heeft een deegroller en is niet bang om deze als wapen in te zetten. Ernest van der Kwast schreef een roman over haar: zij is zijn Indiase moeder. Veena, verpleegster in India, verhuist van haar onmogelijke liefde weg naar Nederland. Daar vraagt Theodorus Henricus van der Kwast haar hand. Zij stemt in: het begin van een tumultueus huwelijk waar drie zoons uit voorkomen. Een ervan is verstandelijk gehandicapt, één trouwt met een moslima en de laatste, Ernest, wordt schrijver. Dit alles tot groot verdriet van hun moeder, die liever drie artsen of advocaten groot had gebracht. Lees verder >
Karikatuur van een veeleisende mama
recensie door Carmen Meuffels van Ernest van der Kwast, Mama Tandoori, 17 juli 2010
Sommige auteurs gebruiken hun etnische achtergrond om romans te schrijven die de lezers iets bijbrengen over hun geboorteland en cultuur, zoals Abdelkader Benali doet in Bruiloft aan Zee, of Maria Dermout in De tienduizend dingen. Andere proberen het onrecht onder woorden te brengen dat hun land, en daarmee ook henzelf, in vroegere tijden is aangedaan, zoals Jeroen Brouwers in Bezonken Rood, of Multatuli met zijn Max Havelaar. Ernest van der Kwast (1981) gebruikt zijn Indiase wortels voor een heel ander doeleinde: om er de spot mee te drijven. In Mama Tandoori schetst hij een hilarisch, maar karikaturaal beeld van zijn moeder, van hun thuissituatie en van alle familieleden, waarbij hij er niet voor schroomt waargebeurde voorvallen aan te vullen met geridiculiseerde werkelijkheid. Lees verder >
Luuk is ovationeel over Ernest
recensie door Luuk van Huet van Ernest van der Kwast, Soms zijn dingen mooier als er mensen klappen, 11 mei 2005
Eenieder die het recensentschap aanziet als een luizenbaantje, heeft een verkeerde inschatting van het beroep. Goed, vergeleken met het bewerken van de kolenmijnen van China zijn de fysieke gevaren een stuk minder prominent aanwezig; het risico om aan een papiersneetje te overlijden is niet bijster groot. Maar de mentale gezondheidsrisico’s kunnen niet onderschat worden: dag in, dag uit het risico te lopen weer geestelijke diarree te moeten consumeren, is een slopend vooruitzicht voor de recensent. Lees verder >
