Trudi Rijks
Verdronken paradijs
recensie door Bianca van Zundert van Trudi Rijks, Zeetijding, 30 april 2005
‘De zon heeft net de trillende horizon losgelaten. In een van de kano’s jengelt een baby. De grote kinderen zijn al vertrokken. Otto staat op kademuur en bekijkt de armzalige vloot van een afstand. Drie kajuitjachten pruttelen voorop. Een zevental kano’s dobbert eromheen. Hier, bij de kade, probeert een jonge man zijn buitenboordmotor te starten. Een keer, twee keer. Otto houdt zijn adem in. Eindelijk. Schommelend vaart het bootje weg. Een televisietoestel brengt het sloepje uit evenwicht. De beste navigatoren ter wereld waren ze, maar nu kunnen ze amper een buitenboordmotor starten. Kon-Tiki, denkt hij bitter.’
Zeetijding, de tweede roman van Trudi Rijks, begint met deze scène, waarin de bewoners van het fictieve eiland Epifanië in de Stille Zuidzee zich klaarmaken om het eiland te verlaten. Het eiland staat door het stijgen van de zeespiegel op het punt ten onder te gaan en is daarmee het eerste land dat bezwijkt aan de overmatige Co2-uitstoot van de westerse wereld. Lees verder >
