Janneke Jonkman
De auteur heeft een persoonlijke website
Monument voor een gestorven zwaan
recensie door Anna Kaal van Janneke Jonkman, Vederlicht, 30 september 2009
‘Ik heb een keer een zwaan zien sterven’, zo opent Janneke Jonkman haar nieuwste psychologische roman Vederlicht, waarin ze het leven van toekomstige professionele dansers aan de balletacademie beschrijft. Het is een verwijzing naar Mikhail Fokine’s legendarische choreografie ‘De stervende zwaan’ (1905) waarin de laatste momenten van een zwaan worden uitgebeeld als symbool voor de dood. Ook in Vederlicht lijkt het dier symbool te staan voor letterlijk dan wel figuurlijk sterven; het boek belicht de sombere kant van de danswereld waarin jonge kinderen van hun eigenwaarde worden beroofd en zelftwijfel kan leiden tot zelfmoord. Lees verder >
