Heere Heeresma
Leven tussen droom en werkelijkheid
recensie door Leon Hoekstra van Heere Heeresma, Kijk, een drenkeling komt voorbij, 22 januari 2007
Op de omslag van het boek Kijk, een drenkeling komt voorbij is een schim te zien, gehuld in mist, dwalend door een lege en asgrauwe wereld over een kille stenen straat. Dit is de wereld van de onaangename, paranoïde Krekker, het hoofdpersonage van de nieuwe roman van de ervaren dichter en schrijver Heere Heeresma, die al in 1954 debuteerde met de dichtbundel Kinderkamer. Heeresma is ook bekend van verschillende verhalen en romans zoals Bevind van zaken en Een dagje naar het strand, en heeft onder diverse pseudoniemen zogenaamde realistische romans en pornoverhalen geschreven. Lees verder >
Nuchter, maar niet willen weten
recensie door Nicole Bauritius van Heere Heeresma, Een jongen uit plan Zuid '43-'46 (2/2), 5 december 2005
Deel twee van Een jongen uit plan Zuid sluit naadloos aan op deel één. Niet alleen het verhaal – de herinneringen van de schrijver aan de oorlogstijd -, maar ook het kaftontwerp. Op het eerste deel stond het linkerdeel van een foto van de brug met de beelden van Hildo Krop, nu heb je met het rechterdeel de foto compleet. Dit levert een uitzicht op het toen splinternieuw plan Zuid. De vraag die direct opkomt is natuurlijk waarom het verhaal in tweeën gedeeld is. Behalve minder elegante verklaringen als ‘verkoopcijfers’ of ‘de schrijver had het nog niet af’ zijn er toch wel duidelijke verschillen tussen de kleine jongen uit het eerste deel en die uit het tweede deel. In het eerste deel is de jonge Heeresma vooral een toeschouwer die zijn vriendjes ziet verdwijnen. Zijn vader zorgt voor bespiegelingen, schrijver Heeresma voor het vastleggen en niet vergeten van de mensen die worden weggevoerd. In deel twee is het de jonge Heere zelf die zijn weg zoekt en het verhaal maakt; daarbij dient zijn vader nog wel als klankbord. Lees verder >
Frujetta's eten op een zonnige oorlogsdag
recensie door Nicole Bauritius van Heere Heeresma, Een jongen uit plan Zuid '38-'43 (1/2), 8 juli 2005
‘In de Babylonische talmoed wordt opgemerkt dat de mens twee keer sterft. Eerst gaat hij dood en dan raakt hij vergeten. Uit verzet werd dit boek geschreven.’
Deze opening schiep bij mij de verwachting in dit boek enkele joodse mensen te leren kennen, te lezen over hun leven en te zien hoe het net zich langzaam rond hen sluit. Grote verhalen, met een ongelukkige afloop, waarvoor je woorden kunt gebruiken als ‘indringend relaas’ en ‘aangrijpend’. Grote verhalen vind je echter niet bij Heeresma, die uit zijn eigen herinneringen put. Hij was maar een kleine jongen in de jaren veertig die, net als andere burgers, niet precies wist wat er gebeurde. Heeresma roept beelden op door anekdotes en terloopse opmerkingen. Lees verder >
