Chiara Tissen
Tissen duikt onvolwassen in het diepe
recensie door Martien Versteegh van Chiara Tissen, De valduik, 1 augustus 2005
Nana kan het feit dat haar vader haar al verliet voor ze geboren werd, maar niet vergeten. Dat hij haar later, toen ze hem een brief schreef, afwees, al helemaal niet. Zou dat haar drijven tot wilde, platte seks met Hugo, de man die haar portret schilderde? En vervolgens ook nog eens met de psychiater van Moïra, het meisje over wie Nana een radiodocumentaire maakt? Moïra loopt als een rode draad door het verhaal heen. Het meisje deed aan schoonspringen. Als ze uiteindelijk zelfmoord pleegt, maakt ze een ‘valduik’: de mooiste die ze ooit gemaakt heeft. Nana is geïntrigeerd door dit meisje, haar leven, haar dood en haar ouders. Moïra was depressief en voelde niets. Nana voelt juist te veel. Lees verder >
