K. Schippers
Hoe zou deze recensie eruit zien als de taal niet meer bestond
recensie door Laura Starreveld van K. Schippers, De hoedenwinkel, 14 december 2008
Taal is iedere dag aan verandering onderhevig. Taal geeft de werkelijkheid vorm, vormt mensen en wordt door mensen gevormd. Het verbeeldt en leeft. Maar wat als de taal uitvalt, ophoudt te bestaan? Wat geeft dan vorm aan ons dagelijks leven? Hoe communiceren we dan met elkaar? En hoe benoemen wij, zonder taal als uitdrukkingsmiddel, de ruimte om ons heen? Lees verder >
De grootsheid van onbenulligheden
recensie door Hedy Jak van K. Schippers, Stil maar, 24 oktober 2008
(Dit is een recensie in het kader van de AKO Literatuurprijs Schaduwjury)
Is het fictie of non-fictie, de nieuwe bundel Stil maar van K. Schippers, of moeten we spreken van een geraffineerde combinatie van beide? Zoals vaker het geval is bij Schippers, ook in zijn romans, krijg je de indruk dat zijn werk is gebaseerd op waar gebeurde verhalen, die hij gedeeltelijk fictionaliseert. Stil maar lijkt een titel die als geruststelling of troost is bedoeld.. ‘”Stil maar,” zegt Fran zacht, ”stil maar”’ staat er in het titelverhaal waarmee de bundel opent. Het is een sussende reactie op pijn of verdriet van een kind of geliefde. Lees verder >
Verlicht realisme?
opiniestuk door Hanna Hoorenman, Judith Mulder, Eveline Vink en Pieter Wybenga over K. Schippers, , 8 mei 2006
‘We kiezen voor het verlichte realisme. Als u de zes boeken heeft gelezen, weet u dat Waar was je nou van K. Schippers het winnende boek is.’ Wat is ‘verlicht realisme’? En meent de jury echt dat bij lezing van de zes boeken Schippers als dé winnaar naar voren kwam? Lees verder >
Schaduwjury: Constistent gebrachte complexiteit
opiniestuk door Hanna Hoorenman, Judith Mulder, Eveline Vink en Pieter Wybenga over Stefan Brijs, Michael Frijda, Elvis Peeters, K. Schippers, Jan Siebelink en Tommy Wieringa, , 7 mei 2006
Drie grote literaire prijzen kennen Nederland en België, en nooit is een boek bij meer dan één prijs winnaar. Toch gebeurt het regelmatig dat een boek voor meerdere prijzen genomineerd wordt, en dat twee titels elkaar in de nominatielijsten van meerdere prijzen tegenkomen. Je rechtvaardigheidsgevoel zegt dan: de ene prijs voor de een, de andere prijs voor de ander. Maar zo werkt het natuurlijk niet, elke jury is onafhankelijk en heeft andere criteria. Maar zou het bij de jury van de Libris Literatuur Prijs, de laatste die uitreikt, niet een klein beetje meespelen? Lees verder >
Het gevaar van oude foto's
recensie door Henk Bergman van K. Schippers, Waar was je nou, 14 september 2005
Normaliter kost een roman van 240 bladzijden me vijf à zes uur zuivere leestijd. Bij Waar was je nou bleef ik ruim boven dat gemiddelde, maar bovendien verliep er aanzienlijk meer tijd tussen de eerste en de laatste pagina dan ik gewend ben. Met andere woorden: het boek kostte me per bladzijde een grotere leesinspanning dan gewoonlijk en ik heb het ook veel vaker weggelegd en later weer opgepakt dan ik normaal doe. Zegt dat iets over de inhoud? Ja, natuurlijk. Irritant is het beste woord dat ik kan bedenken. Waar was je nou is een irritant boek. Maar net als irritante mensen kunnen irritante boeken toch ook goed zijn voor aardige momenten. Lees verder >
