Selma Parmentier
Zeeën van details
recensie door Bas Stoffelsen van Selma Parmentier, Alle meisjes vlinders, 12 september 2005
Om negentien totaal verschillende verhalen over verschillende mensen te schrijven is een leuk bedacht concept met heel interessante mogelijkheden, maar Parmentiers uitvoering van Alle Meisjes Vlinders laat te veel te wensen over. Haar verhalen zijn van het soort dat valt of staat met de clou, waarbij de rest van het verhaal in dienst staat van die clou: geen detail zonder betekenis en geen zijweg zonder functie. Verhalen zoals Borges ze schreef, die je tot de ontknoping in spanning houden, en je na de ontknoping verbijsterd achterlaten, terwijl de climax door je hoofd blijft spoken. Kort maar krachtig, en een droge stijl biedt daarbij alleen maar voordelen: geen overbodige decoratie die alleen maar afleidt. Parmentier echter slaagt erin om haar ontknopingen vooraf te laten gaan door dusdanig ondiepe zeeën van woorden, dat de bij tijd en wijle opvallende details en functionele omwegen keer op keer dreigen te verdrinken in de voorgaande woordenbrij. Lees verder >
