Esther Gerritsen
Eenzame vlucht
recensie door Renske Bonnema van Esther Gerritsen, Superduif, 11 november 2011
Dit is een recensie in het kader van de AKO Literatuurprijs 2011-schaduwjury. Zie ook de voorpublicatie op Athenaeum.nl.
In de korte roman Superduif van Esther Gerritsen volgen we het dertienjarige meisje Bonnie, ongelukkig, eenzaam en onzeker over zichzelf. Als ze ’s ochtends gewekt wordt door haar moeder, begint ze te schreeuwen en smeekt ze om te mogen blijven liggen. Vanaf dit vreemde begin van de roman word je meegesleurd in de gedachtegang van Bonnie; de gekke dingen die erop volgen ga je vanuit haar gestoorde perspectief bekijken en bijna even normaal vinden als zij ze zelf ervaart. Lees verder >
Klein leed en menselijkheid troef: de Libris Literatuurprijs schaduwjury 2011
opiniestuk door Bob Hopman, Lies Journée en Simone van Saarloos over Gerbrand Bakker, Peter Buwalda, Adriaan van Dis, Esther Gerritsen, Arnon Grunberg en Yves Petry, , 6 mei 2011
Op de shortlist van de Libris Literatuurprijs 2011 was bij de bekendmaking nogal wat kritiek. Belangrijke titels misten, als De Weldoener, van P.F. Thomése, of Ik was Amerika van Gustaaf Peek. Beide haalden zelfs de longlist niet. Maar nadat wij met Recensieweb, net als voorgaande jaren, een schaduwjury hebben gevormd en alle boeken van de shortlist hebben gelezen, moeten wij erkennen dat deze lijst op zichzelf geen werkelijke valse vruchten bevat. Het zijn stuk voor stuk boeken die hun plaats verdienen. Lees verder >
Een monopolie op Het Erge
recensie door Bob Hopman van Esther Gerritsen, Superduif, 25 september 2010
In elke basisschoolklas zitten wel kinderen die zich onderscheiden in intelligentie, in interesses en die door angsten worden geplaagd. Kinderen die ’s ochtends in bed gillen en huilen dat ze niet naar school willen en aldaar schreeuwen om desnoods negatieve aandacht. Bonnie is zo’n kind. Haar ouders maken zich lichte zorgen, maar met de meeste van dit soort kinderen komt het vanzelf in orde. Hierop hopen zij ook, maar te laat beseffen ze zich dat het met Bonnie alleen maar bergafwaarts gaat. Lees verder >
Getuige gezocht
recensie door Laura Starreveld van Esther Gerritsen, De kleine miezerige god, 6 oktober 2008
Dominique bezoekt trouw elke week haar dementerende moeder in het verzorgingstehuis in Nijmegen. Die laat zich de bezoekjes geruisloos welgevallen als was Dominique een willekeurige vreemdeling. Een vader heeft ze niet meer, hij is overleden zonder dat Dominique hem echt heeft gekend. Dominique staat er alleen voor, iets waar ze allerminst aan toe wil, of durft, te geven. Lees verder >
De kunst van het zwijgen
recensie door Joop Daggers van Esther Gerritsen, Normale dagen, 24 november 2005
Een van de grootste Nederlandse literaire talenten. Zo duidt uitgeverij De Geus toneelschrijfster Esther Gerritsen aan. Ze schrijft inderdaad prettig en heeft een goed gevoel voor dramatiek. En ze is met haar 33 lentes nog relatief jong, zeker geen onbelangrijke voorwaarde voor het predikaat talent. Desondanks is er meer nodig dan haar laatst verschenen roman Normale Dagen om de niet geringe aanduiding van De Geus te rechtvaardigen. Anders zou het met de vaderlandse poel van aanstormend schrijverstalent niet best gesteld zijn. Lees verder >
