Kester Freriks
Alles is lijden en verleden
recensie door Annemijn Molenaar van Kester Freriks, Dahlia's en sneeuw, 22 april 2008
Hoe is het om anno 2008 oud te zijn? De mensen achter de Boekenweek wilden dit graag weten van romanciers, dichters en essayisten. Er is zoveel meer dan heupoperaties en uitvaartverzekeringen, moeten ze hebben gedacht. En dus vlogen de seniorentitels over de toonbank. Gekocht door vertwijfelde tweede leeftijdmensen, aanhikkend tegen die derde. Dahlia’s en sneeuw, zevende roman binnen het literair oeuvre van Kester Freriks, zou ze definitief tot wanhoop hebben gedreven. De cover – zwart, vrouw zit apathisch op stoel, ondertitel: roman over ouderdom – zet niet bepaald optimistisch in. Grinnikend verouderen doe je maar met Renate Dorrestein, bij Kester Freriks is het een verdrietige boel. Wel een aangrijpende, intieme, verdrietige boel overigens. Lees verder >
Madelon maakt moedeloos
recensie door Luuk van Huet van Kester Freriks, Madelon, 3 november 2006
Lang voordat de Jamie Olivers en Nigella Lawsons de massa’s poogden te verleiden tot het kokkerellen met Madame Jeanette en polenta, haalde de Hollandse huisvrouw haar receptuur uit een dik volume van Haagse Kookboek, waarin al dente bepaald geen veel voorkomende term was. In plaats daarvan werden groenten gekookt totdat ze zacht en snotterig waren, met als meest verfoeilijke voorbeeld de Nationale Kindervijand numero uno: het spruitje. De zompige koolballetjes en vooral een geur die het midden hield tussen zweetsokken en een zachte, natte wind, worden nog altijd geassocieerd met bekrompenheid en een achterhaald jaren vijftig-denken (zoals trots zijn op de V.O.C. en dergelijke). Lees verder >
