Hugo Claus
Cybele; Sybele; Sibylle
recensie door Daan Stoffelsen van Hugo Claus, De zwaardvis, 19 maart 2012
Lanoye is niet de eerste Vlaamse Boekenweekgeschenkauteur. Hupert Lampo (1969) en Marnix Gijsen (1978) gingen hem voor, en Hugo Claus. In De zwaardvis (1989) vermengde hij een moordzaak met een kleine dorpsgeschiedenis, waaraan hij scherpe kritiek op het katholicisme toevoegde en – voor de getrainde lezer – een dubbele dosis verwijzingen naar de klassieke Oudheid. Dat dorpse en dat katholieke zullen eind jaren tachtig weinig weerklank hebben gevonden in Nederland, maar er is meer dan decor en politieke lading waarom je deze novelle kan waarderen. Goed in elkaar gezet, soepel geschreven en voorzien van een verrassend einde – je begrijpt niet waarom de Collectieve Propaganda voor het Nederlandse Boek niet meteen in 1990 al besloot om voortaan om de paar jaar Vlaamse schrijvers te vragen voor het geschenk. Lees verder >
Alsof het archief vanzelf spreekt
recensie door Laurens Ham van Hugo Claus, De wolken, 28 juni 2011
In de jaren zestig werd de literaire auteur nog ‘dood’ verklaard. Lezers zouden zich voortaan niet meer met het persoonlijke leven van de auteur willen bezighouden. Vijftig jaar later lijkt deze uitspraak volkomen achterhaald, gezien de grote belangstelling voor interviews en (auto)biografieën van auteurs. Ook bundels met brieven of nagelaten werk krijgen steevast aandacht in de media. De wolken, samengesteld door journalist Mark Schaevers, speelt slim op de nieuwsgierigheid van het publiek in. Door de ondertitel ‘Uit de geheime laden van Hugo Claus’ krijgt de lezer het gevoel heel dicht bij het leven en werk te komen van een van de belangrijkste Vlaamse naoorlogse auteurs. Lees verder >
