Kristien Hemmerechts
Van pubermeisje naar studente in een grenzeloos geheel
recensie door Irwan Droog van Kristien Hemmerechts, Gitte, 17 januari 2011
Kristien Hemmerechts breidt haar reeds omvangrijke oeuvre uit met de roman Gitte, waarin ze een beklemmend en eigentijds portret creëert van de adolescente Gitte Vandenavenne. In twee delen is het Gitte zelf die verslag doet van verschillende fases in haar leven: een periode van onschuld, waarin ze idolaat is van haar oudere broer Woud, en haar studententijd, die bestaat uit seksuele uitspattingen, een bevlogen verliefdheid en het bestuderen van poëzie. Terwijl Gittes idyllische jeugd in het eerste deel mooie en melancholische passages oplevert, zijn de problemen die ze later ondervindt iets minder aangrijpend. Er volgen echter genoeg ontknopingen en interessante overpeinzingen om het verhaal overtuigend te maken. Lees verder >
Allemaal individuele Belgische ‘traumaatjes’
recensie door Karlijn de Winter van Kristien Hemmerechts, In het land van Dutroux, 23 november 2007
Nu de verdeeldheid tussen Vlamingen en Walen door de politiek op de spits is gedreven en België als natie een crisis doormaakt, komt de herinnering aan Dutroux misschien wat al te ongelegen. De Waalse en Vlaamse slachtoffertjes, het falen van de politie en het justitiële apparaat, het is wellicht niet het verleden waar Belgen op dit moment klaar voor zijn om op terug te blikken. Of toch wel, kan het land er juist wel de nodige steun uit putten? ‘Er was echt wel een solidariteit tussen alle Belgen,’ zei Kristien Hemmerechts in een interview over de collectieve verontwaardigde reacties op de affaire destijds, en ze merkte op dat de twee landstalen toen probleemloos werden gecombineerd. Lees verder >
Het kinderhemd buitenhangen
recensie door Robbert Hak van Kristien Hemmerechts, Als een kinderhemd, 24 december 2006
Het korte verhaal is een moeilijk genre, hoor je vaak. Niet alleen moeilijk om te schrijven, maar vooral ook moeilijk te verkopen. Persoonlijk snap ik niet dat er niet veel meer korte verhalen uitgegeven – en vooral – gelezen worden. In een goed kort verhaal zit misschien wel net zo veel leesplezier als in een volledige roman en je kunt het uitlezen terwijl je in de trein zit. Bovendien leent het genre zich veel beter voor het schrijven van mooie zinnen. Stilistische hoogdravendheid is doorgaans immers beter te pruimen in een verhaal van een tiental bladzijden dan in een roman. Ik ben heus niet de enige die dat vindt. Zo bevind ik mij in het goede gezelschap van Joost Zwagerman, die in het voorwoord van zijn in 2005 verschenen bloemlezing, een vurig pleidooi voor het korte verhaal houdt. Helaas staan korte verhalen, zelfs voor mij, niet altijd garant voor veel leesplezier; wat mij weer brengt op Kristien Hemmerechts’ nieuwe verhalenbundel Als een kinderhemd. Lees verder >
Literatureluur met een hoofdletter ‘L’
recensie door Roel van Diepen van Kristien Hemmerechts, De waar gebeurde geschiedenis van Victor en Clara Rooze, 25 oktober 2005
Romans over ontluikend schrijverschap zijn doorgaans de geesteskinderen van debuterende auteurs. Verhalen over eenzaamheid, twijfel en het onvermijdelijke drank- en drugsgebruik. Kortom: existentiële handen-in-het-haar-verhalen van schrijvers die nog geen droog brood hebben verdiend. Kristien Hemmerechts, met meer dan tien titels op haar naam een gelouterd schrijfster, heeft dat wel. Misschien dat ze juist om die reden, of misschien wel ter gelegenheid van haar vijftigste verjaardag, besloten heeft dat het tijd werd om te reflecteren op haar schrijverschap. Lees verder >
