Robert Anker
Een wilde verzameling piepkleine kunststukjes
recensie door Bob Hopman van Robert Anker, Fortuyn en Liefde, 31 mei 2009
Robert Anker is een gevestigd auteur, die prijzen won voor zowel zijn poëzie als zijn proza. Zich bewijzen hoeft hij niet meer, maar met de verhalenbundel Fortuyn en Liefde doet hij dat wel. Hij presenteert een zeldzame veelzijdigheid, in zowel thematiek en genre als schrijfstijl en taalgebruik. Lees verder >
Leven van de Tweede Wereldoorlog tot nu
recensie door Elisa Jansen van Robert Anker, Nieuw-Lelievelt, 12 oktober 2008
(Dit is een recensie in het kader van de AKO Literatuurprijs Schaduwjury)
Wies Bouwmeester wordt na de Tweede Wereldoorlog geconfronteerd met de arrestatie van haar vader wegens collaboratie. In de roman Nieuw-Lelievelt beschrijft Robert Anker (1946) de invloed die de oorlog heeft op een oorlogskind en diens verdere leven. Wies’ leven neemt na de bevrijding een wending, zij besluit zich in te zetten voor de opbouw van het naoorlogse Nederland. Geheel uit idealisme stort zij zich op de studie bouwkunde, waarmee ze hoopt bij te dragen aan de wederopbouw. Lees verder >
AKO-schaduwjury 2008 van start
opiniestuk door Daan Stoffelsen over Robert Anker, Arnon Grunberg, Tomas Lieske, Doeschka Meijsing, Marente de Moor, Cees Nooteboom, Marja Pruis, Henk Romijn Meijer, P.F. Thomése en Leon de Winter, , 27 september 2008
De nominaties zijn bekend, de schaduwjury is in beraad. Zoals al sinds 2005 gebruik is, zullen de studenten Literaire Kritiek (VU) van hoogleraar Elsbeth Etty de titels van de AKO Literatuurprijs tip- en toplijst wegen en hun winnaar kiezen. Op deze pagina’s zijn hun recensies van de boeken verschenen, in de week voor de uitreiking (3 november) volgde hun eindrapport. Lees verder >
Vriendschap ondanks alles
recensie door Daan Stoffelsen van Robert Anker, Alpenrood, 1 april 2008
Er is niets om je oordeel in te bedden als je een debuut bespreekt. Je weet niets van de auteur, en, relevanter, niets van zijn (immers non-existente) oeuvre. Het heeft als voordeel dat de onbevangenheid die noodzakelijk is voor goede literaire kritiek al vanzelfsprekend aanwezig is. Het geeft de gelegenheid er hard in te gaan, enthousiast, open, en al is de uitkomst onzeker, je oordeel is authentiek.
Maar hoe onderbouw je je mening als je voor het eerst iets leest uit een rijkgeschakeerd oeuvre? Robert Anker (1946) schrijft al langer dan ik leef en ik kende zijn werk slechts uit tweede hand. Nu ik in zijn novelle Alpenrood (2007) begin, is het lezen bezwaard met het schuldgevoel van halve onwetendheid, alsof je een vriendschap begint met iemand van wie je wel wat weet, maar te weinig om al meteen persoonlijk te worden. Lees verder >
Fraai gestileerd persoonlijk relaas in naoorlogs Nederland
recensie door Dagmar Holtman van Robert Anker, Nieuw-Lelievelt , 13 maart 2008
Robert Anker staat vooral bekend om zijn poëzie en in mindere mate om zijn romans. Zijn dichterschap heeft hem zelfs de functie van stadsdichter van Amsterdam opgeleverd; op woensdag 30 januari jl. nam hij het stokje over van Adriaan Jaeggi. Drie maanden daarvoor is zijn nieuwe roman Nieuw-Lelievelt verschenen, waarin hij zijn kunsten als romancier laat zien. Met ‘kunsten’ bedoel ik niet dat het een inhoudsloze vormoefening betreft maar dat het verhaal van Anker fraai gestileerd is, waarbij de inhoud gelukkig sterk genoeg is om de weelderige vorm met standing te dragen. Lees verder >
en verder nog ...
-
Jeugdherinneringen in detail
recensie door Gitta Timmers van Robert Anker, Negen Levens, 12 december 2005
-
Een eigentijdse hoofse roman
recensie door Jona Lendering van Robert Anker, Hajar en Daan, 11 november 2005
