Willem Brakman
Willem Brakman (1922-2008) debuteerde in 1961 met Een winterreis en publiceerde daarna bijna elk jaar een nieuw boek. Zijn oeuvre van 50 titels is postmodernistisch en surrealistisch en uniek in het Nederlandse taalgebied. De site wbrakman.nl is aan Brakman gewijd.
Wrakhout vol weemoed
recensie door Ria Holscher van Willem Brakman, Naar de zee, om het strand te zien, 14 december 2006
In zijn nieuwe roman is Willem Brakman (1922) zelf de naamloze verteller die de zee als metafoor gebruikt om de lezer op het vrij gekomen strand ruimte te geven voor eigen hunkering en mijmering. Dat is de poëzie zonder welke het voor hem onmogelijk is zijn gedachten en herinneringen over te brengen, en dat is kenmerkend voor zijn hele oeuvre. Hij ontwerpt een zinnebeeldig woordenspel dat net niet concreet wordt en waarop je als lezer moeilijk grip krijgt. Lees verder >
De duivel doolt door Scheveningen
recensie door Mark Ponte van Willem Brakman, Moenens luchtige sprongen, 4 november 2005
‘Men schrijft dus niet wat voor het schrijven is ontstaan, men schrijft wat door het schrijven wordt bepaald.’ Soms is het alleen al zo’n zin die het lezen van een roman de moeite waard maakt. Zo’n zin overstijgt het boek: een algemene opvatting over wat schrijven is. Een opvatting die ook recensenten, journalisten en andere non-fictieschrijvers tot nadenken zou kunnen zetten over hun ‘schrijverijen’. Willem Brakmans zesendertigste roman Moenens luchtige sprongen bevat veel van dit soort overpeinzingen, zijsprongen, en vooral veel interpretatiemogelijkheden. Een roman die het overpeinzen meer dan waard is. Lees verder >
