Kader Abdolah
De ondergang van het oude Perzië
recensie door Chris Veldhuis van Kader Abdolah, De koning, 9 januari 2012
Een nieuw tijdperk is aangebroken. Het is 1848 en Sjah Naser bestijgt de troon van Perzië. Het gaat niet goed met het land: het is praktisch bankroet en de mensen zijn arm, symbolen van vergane glorie. Het land blijft achter bij de snelle industriële ontwikkeling van het westen en de autonomie is in gevaar. Perzië dreigt een speelbal te worden van de Britten, de Russen en de Fransen. Grootvizier Mirza Kabir is de enige hoop. Hij ziet in dat er gemoderniseerd dient te worden en werkt in het geheim aan een grondwet. De Sjah is zich bewust van de traditie waar hij uit voortkomt, hij is trots en probeert stand te houden in deze eeuwenoude traditie van harems, buitensporige luxe en absolute macht. In De Koning schetst Kader Abdolah het conflict tussen modernisering en traditie in het Perzië van de negentiende eeuw. Lees verder >
Een vluchteling stapt steeds in dezelfde rivier
recensie door Bob Hopman van Kader Abdolah, Rode wijn en andere verhalen, 18 maart 2011
Vladimir Propp ving ooit, in zijn Morphology of the folktale (1928) het Russische sprookje in 31 ‘functies’, of motieven. Voor de verhalen van Kader Abdolah, in 2008 gebundeld in Rode wijn en andere verhalen, had hij er vermoedelijk niet meer dan vijftien nodig gehad. Er is om te beginnen altijd de vluchteling, er is een thuisland, een plaats van aankomst, en er is de confronterende factor die ze voor even bijeen brengt. Maar evenmin als het mijn bedoeling is Propp eendimensionaliteit te verwijten, doe ik dat bij Abdolah. Zijn beelden en zijn functies zijn namelijk bijzonder effectief. Lees verder >
Universeel, leeg, Nederlandser kan niet
recensie door Daan Stoffelsen van Kader Abdolah, De reis van de lege flessen, 17 maart 2011
De erfenis van Annie M.G. Schmidt is overal: Jip-en-Janneketaal is, negen jaar en vier verkiezingen na de herintroductie, standaard-Haags geworden, en de schrijver die met haar werk in de hand Nederlands leerde, is boekenweekgeschenkauteur geworden. Schmidt zou ook de ironie van beide kwesties inzien: Abdolah is een succesvol multicultureel voorbeeld geworden, met een simpele taal die in algemeenheid en goede bedoelingen niet onderdoet voor politieke slogans.
Dat is al te zien in zijn eerste roman, De reis van de lege flessen (1997), waarin een vluchteling zich thuis probeert te voelen in Nederland, en vriendschappen sluit. Maar hier ontbreekt de ironie, en is de wil te vertellen overweldigend aanwezig. Lees verder >
Twijfelachtige dingen, geloofwaardiger dan de waarheid
recensie door Jona Lendering van Kader Abdolah, De kraai, 16 maart 2011
Dit is een estafetterecensie. Zie hieronder ook de bijdragen van Daan Stoffelsen, Karlijn de Winter, Wouter bok en Gemma Venhuizen
Het is wat omineus als de ik-figuur van een boek zichzelf aan de lezer voorstelt als handelaar in koffie, wonend op de Lauriergracht, no. 37. De verteller zal dan wel ’s Neêrlands alter ego zijn, Batavus Droogstoppel: bevooroordeeld, zelfvoldaan, xenofoob en moralistisch. De schrijver blijkt echter een Iraanse vluchteling, Refiq Foad, die aan de kost komt door te handelen in partijen afgekeurde koffie en zichzelf beschouwt als literator. De lezer zal na deze opening nog enkele keren op het verkeerde been worden gezet. Lees verder >
Mohammed, een overweldigend mengsel van lelijkheid en schoonheid
recensie door Daan Stoffelsen van Kader Abdolah, De boodschapper, 24 november 2008
Mohammed Ibn Abdollah. Een profeet voor de een, historisch figuur voor de ander, wiens levensloop en uitingen door de eeuwen heen tot velerlei interpretatieve controverses hebben geleid. Meermaals zijn de extremere invullingen onderwerp geworden van politieke meningsverschillen. In die zin bevat Kader Abdolahs vertaling van de Koran en zijn versie van Mohammeds levensbeschrijving een politieke stellingname. Politiek, maar tegelijkertijd literair. Abdolah heeft de inhoud van het heilige boek herschikt en het als literatuur benaderd; zijn biografie van de profeet heeft hij met literaire middelen zodanig gefictionaliseerd, dat je van een roman mag spreken. En niet van de biografie van een geestelijk en wereldlijk leider. Lees verder >
en verder nog ...
-
Een Iraans verhaal in het Nederlands
recensie door Jona Lendering van Kader Abdolah, Het huis van de moskee, 22 december 2005
