Armando
Een wrange kijk op de lente
recensie door Karlijn de Winter van Armando, Nee, 5 mei 2008
Nee. Je voelt de donkere wolk al hangen als je naar de titel kijkt. Er bestaat geen geschikter woord om de lezer bij voorbaat te ontmoedigen, al strookt het wel perfect met het onmiskenbaar negatieve wereldbeeld dat veelkunstenaar Armando in zijn nieuwste boek tentoonspreidt. Geen lichtpuntje is er in te bekennen. Maar schreef Tolstoj niet dat alle gelukkige gezinnen op elkaar lijken, en ieder ongelukkig gezin op zijn eigen wijze ongelukkig is? Dat geeft hoop, want wie weet is ook literatuur die ongelukkig stemt wel interessanter dan optimistisch geflierefluit. Lees verder >
Melancholische mijmeringen
recensie door Geert Beernaert van Armando, Het wel en wee, 4 april 2007
De Nederlandse all-round kunstenaar Armando (1929) heeft met Het wel en wee, een bundeling van 86 teksten, nog eens zijn melancholische mijmeringen over de mens en de maatschappij op papier gezet. Al eerder schreef hij een bundel met extra korte verhaaltjes, De haperende schepping (2003), waar thema’s als de dood, oorlogsgeweld en machteloosheid weemoedig en met een zekere gelatenheid beschreven werden, maar ook de aanleiding waren voor tot de verbeelding sprekende, hilarische en absurdistische toestanden. De tragiek van het leven werd subliem gerelativeerd door de humor. Lees verder >
Ongericht talent
recensie door Jona Lendering van Armando, Gedoe, 23 augustus 2006
Het is weinig ouwe rotten in het schrijversvak gegeven op hoge leeftijd nog iets te scheppen dat de moeite werkelijk waard is. De dezer dagen veelbesproken Günter Grass is de uitzondering die de regel bevestigt. Het gros gaat verder met een kunstje dat ooit belangrijk was maar inmiddels urgentie mist. De Kezen Fens, Henken Hofland en Jannen Blokker dezer wereld krijgen met de bundel Gedoe gezelschap van Armando. Lees verder >
