Thomas Rosenboom
Verwanten in eenzaamheid
recensie door Joris van der Meer van Thomas Rosenboom, Zoete mond, 6 december 2009
De romans van Thomas Rosenboom kenmerken zich door de immer aanwezige eenzaamheid. Zijn personages schreeuwen om aandacht en erkenning – de een doet dit in stilte, de ander werpt zich wanhopig voor het voetlicht. In Zoete Mond laat Rosenboom deze twee uitersten schitteren in een prachtig verhaal. Lees verder >
Nieuwe Wandelaars in de werkelijkheid
recensie door Ben Lendering van Thomas Rosenboom, Zoete mond, 18 oktober 2009
In bovenstaande titel zal de lezer mogelijk de bekende dichtbundel De Wandelaar van Martinus Nijhoff uit 1916 herkennen. De dichter stelt zich voor als een wandelaar die vooral geen deel heeft aan de werkelijkheid. Het lijkt me dat Thomas Rosenboom zich bij de conceptie van zijn romanfiguren tot Nijhoffs adepten mag rekenen. Sinds zijn debuut in 1982 heeft hij de Nederlandse literatuur verrijkt met een aantal zonderlinge figuren. Hebben de gebroeders Pieter en Otto van Hal, Freddie en Theo Altink uit Vriend van verdienste al weinig feelings met de normale omgangsvormen, Willem Augustijn van Donck uit Gewassen vlees en Walter Vedder uit Publieke werken zijn dermate in zichzelf gekeerde figuren dat ze logischer wijze in conflict met de werkelijkheid komen. Deze stoet van wereldvreemde figuren heeft Rosenboom nu uitgebreid met een nieuw tweetal, in zijn nieuwste roman Zoete mond. Lees verder >
Een alleraardigste buitenbeen
interview door Guus Bauer met Thomas Rosenboom, , 28 augustus 2009
Zojuist is, na Spitzen (2004) en Hoog aan de wind (2006) de lang verwachte nieuwe Thomas Rosenboom verschenen: de roman Zoete mond. Rosenboom heeft zich met dit epos deels ‘heruitgevonden’. Natuurlijk is het boek wederom geraffineerd geconstrueerd, wordt de lezer beloond met mooie beelden en subtiele wendingen, valt er historisch wat te leren en mag de auteur ook in deze roman graag een paar archaïsche woorden in leven houden. De geplogenheden van deze voor Nederlandse begrippen unieke schrijver zijn gevoeglijk bekend, maar met dit meer dan vijfhonderd pagina’s tellende epos komt Rosenboom dichterbij zichzelf dan ooit. Net zoals zijn hoofdpersonen snijdt hij duchtig in eigen vlees. Lees verder >
Psychopaat in kinderschoenen
recensie door Lies Journée van Thomas Rosenboom, De mensen thuis, 11 september 2008
‘Op zoek naar vogelnestjes was hij steeds verder van het pad geraakt en ten slotte uitgekomen bij een oude beukenboom, niet ver van de vijver.’ Zo luiden de eerste woorden van ‘De jongen met de viool’, een van de verhalen waarmee Thomas Rosenboom in 1983 zijn debuut maakte ( De mensen thuis ). Bij deze beukenboom begint een verhaal dat op z’n minst opmerkelijk kan worden genoemd. Lees verder >
Zwanen die niet uit kunnen vliegen
recensie door Daan Stoffelsen van Thomas Rosenboom, Spitzen, 22 maart 2008
Spitzen, het boekenweekgeschenk 2004, toont ons in kort bestek de opkomst van een kleinzerige Don Juan en zijn transformatie tot een rancuneuze Machiavelli. Alleen de publieke afgang blijft ons bespaard, en dat is onverwacht bij een boek van de man die menselijke zwakheden pijnlijk tergend kan uitwerken, Thomas Rosenboom. Lees verder >
en verder nog ...
-
Gelukzalig ten onder, in een weelderige schrijfstijl
recensie door Pieter Wybenga van Thomas Rosenboom, Publieke werken, 11 maart 2007
-
De geschiedenis van een ontnuchtering
recensie door Max Gortzak van Thomas Rosenboom, De nieuwe man, 1 april 2006
