Thomas Rosenboom
Een evenwicht tussen persoonlijkheid en techniek
opiniestuk door Marleen Louter en Daan Stoffelsen over Arnon Grunberg, Mensje van Keulen, Tom Lanoye, Cees Nooteboom en Thomas Rosenboom, , 25 april 2010
Update: het is inmiddels traditie. De schaduwjury lijkt het nimmer eens te zijn met de echte jury. Cees Nooteboom won de Gouden Uil met ‘s Nachts komen de vossen . De schaduwjury had niet minder eens kunnen zijn met de juryleden.
Het oordeel of een boek ‘goed’ of ‘niet goed’ is, is in de meeste gevallen wel enigszins te onderbouwen; er zijn allerlei aspecten – originaliteit, stijl, opbouw, karaktertekening, gelaagdheid – op basis waarvan je een roman of verhalenbundel kunt beoordelen, en die combinatie maakt vervolgens dat je een boek als geslaagd, of niet, kunt betitelen. Maar wat maakt een boek tot de beste, tot een winnaar, van een literaire prijs als De Gouden Uil? Wat doet een boek definitief uitstijgen boven het literaire maaiveld, waardoor onderscheidt het zich van alle andere ‘goede boeken’? De shortlist van De Gouden Uil Literatuurprijs was voor de jury meer dan ooit aanleiding om deze vraag te stellen. Lees verder >
Titanenstrijd om De Gouden Uil
opiniestuk door Marleen Louter over Arnon Grunberg, Mensje van Keulen, Tom Lanoye, Cees Nooteboom en Thomas Rosenboom, , 19 april 2010
Recensieweb schaduwt ook dit jaar de jury van de Gouden Uil Literatuurprijs. Een blik op de shortlist leert dat de verrassing in ieder geval niet zo groot zal zijn als vorig jaar, toen Robert Vuijsje won met Alleen maar nette mensen. Met Tom Lanoye, Thomas Roosenboom, Arnon Grunberg, Cees Nooteboom en Mensje van Keulen telt de shortlist vijf auteurs die hun waarde voor de Nederlandse en Vlaamse letteren al ruimschoots bewezen hebben. Lees verder >
Verwanten in eenzaamheid
recensie door Joris van der Meer van Thomas Rosenboom, Zoete mond, 6 december 2009
De romans van Thomas Rosenboom kenmerken zich door de immer aanwezige eenzaamheid. Zijn personages schreeuwen om aandacht en erkenning – de een doet dit in stilte, de ander werpt zich wanhopig voor het voetlicht. In Zoete Mond laat Rosenboom deze twee uitersten schitteren in een prachtig verhaal. Lees verder >
Nieuwe Wandelaars in de werkelijkheid
recensie door Ben Lendering van Thomas Rosenboom, Zoete mond, 18 oktober 2009
In bovenstaande titel zal de lezer mogelijk de bekende dichtbundel De Wandelaar van Martinus Nijhoff uit 1916 herkennen. De dichter stelt zich voor als een wandelaar die vooral geen deel heeft aan de werkelijkheid. Het lijkt me dat Thomas Rosenboom zich bij de conceptie van zijn romanfiguren tot Nijhoffs adepten mag rekenen. Sinds zijn debuut in 1982 heeft hij de Nederlandse literatuur verrijkt met een aantal zonderlinge figuren. Hebben de gebroeders Pieter en Otto van Hal, Freddie en Theo Altink uit Vriend van verdienste al weinig feelings met de normale omgangsvormen, Willem Augustijn van Donck uit Gewassen vlees en Walter Vedder uit Publieke werken zijn dermate in zichzelf gekeerde figuren dat ze logischer wijze in conflict met de werkelijkheid komen. Deze stoet van wereldvreemde figuren heeft Rosenboom nu uitgebreid met een nieuw tweetal, in zijn nieuwste roman Zoete mond. Lees verder >
Een alleraardigste buitenbeen
interview door Guus Bauer met Thomas Rosenboom, , 28 augustus 2009
Zojuist is, na Spitzen (2004) en Hoog aan de wind (2006) de lang verwachte nieuwe Thomas Rosenboom verschenen: de roman Zoete mond. Rosenboom heeft zich met dit epos deels ‘heruitgevonden’. Natuurlijk is het boek wederom geraffineerd geconstrueerd, wordt de lezer beloond met mooie beelden en subtiele wendingen, valt er historisch wat te leren en mag de auteur ook in deze roman graag een paar archaïsche woorden in leven houden. De geplogenheden van deze voor Nederlandse begrippen unieke schrijver zijn gevoeglijk bekend, maar met dit meer dan vijfhonderd pagina’s tellende epos komt Rosenboom dichterbij zichzelf dan ooit. Net zoals zijn hoofdpersonen snijdt hij duchtig in eigen vlees. Lees verder >
en verder nog ...
-
Psychopaat in kinderschoenen
recensie door Lies Journée van Thomas Rosenboom, De mensen thuis, 11 september 2008
-
Zwanen die niet uit kunnen vliegen
recensie door Daan Stoffelsen van Thomas Rosenboom, Spitzen, 22 maart 2008
-
Gelukzalig ten onder, in een weelderige schrijfstijl
recensie door Pieter Wybenga van Thomas Rosenboom, Publieke werken, 11 maart 2007
-
De geschiedenis van een ontnuchtering
recensie door Max Gortzak van Thomas Rosenboom, De nieuwe man, 1 april 2006
