Joris Note
Joris Note verzet zich tegen kuddegedrag
recensie door Mieke van Zonneveld van Joris Note, Tegen het einde, 10 oktober 2009
Dit is een recensie in het kader van de AKO Literatuurprijs Schaduwjury
In zijn nieuwe roman Tegen het einde schetst Joris Note het verhaal van Maurits Loterman, een leraar geschiedenis die tegen de stroom in denkt en ook zo wenst te handelen. Dit tegen de zin van diens omgeving: vanwege controversiële uitspraken over de Franse revolutie verliest Loterman zijn eerste baan. Hierop volgt een periode van werkeloosheid, waarin hij veel leest over de Franse revolutie en in de historische staatsman Robespierre een zielsverwant begint te herkennen. Later ontmoet hij de vrouw met wie hij zal trouwen – de enige mens met wie hij zich echt verbonden voelt. Maar dan sterft ze en Loterman staat op een tweesprong: of hij gooit het bijltje erbij neer, of hij probeert iets op te bouwen uit niets. Een ding is zeker: hij wil vasthouden aan zijn ideaal, een socialistische vorm van liefde. Om dit te bereiken is het nodig tegendraads te durven zijn. In navolging van Robespierre streeft Loterman naar een revolutie – niet van het volk, maar van de taal. Lees verder >
Een docent met idealen
recensie door Judith Mulder van Joris Note, Tegen het einde, 5 april 2009
Vol van idealen en wars van de heersende opvattingen. Dat is de fanatieke geschiedenisdocent Maurice Loterman. Lang kan hij zijn eigen visie op de geschiedenis niet verkondigen, want de benauwde Vlaamse onderwijswereld is hier nog niet aan toe. Een mooi uitgangspunt voor een stoer, daadkrachtig, vurig en overtuigd verhaal van een idealist in hart en nieren. Lees verder >
Springen door taal en tijd
recensie door Ella Rombouts van Joris Note, Hoe ik mijn horloge stuksloeg, 13 november 2006
Deze recensie is een juryrecensie in het kader van de schaduwjury voor de AKO-Literatuurprijs 2006. Lees verder >
Saaie pap met goede krenten
recensie door Willeke Herwig-Donker van Joris Note, Hoe ik mijn horloge stuksloeg, 14 mei 2006
Een zonderlinge man die rust zoekt in een klooster en met een non gesprekken voert over het leven, dat is in het kort het verhaal van _ Hoe ik mijn horloge stuksloeg_. Deze roman is het vijfde boek van de Vlaming Joris Note. Zijn eerste roman,_ De tinnen soldaat_, was autobiografisch en ook zijn vierde boek, Timmerwerk, kent (auto)biografische aspecten die vooral te maken hebben met het leven van Notes vader. De autobiografische bron was kennelijk nog niet uitgeput, want ook in Hoe ik mijn horloge stuksloeg komt zijn jeugd in een katholiek Vlaams gezin terug. Een deel van het verhaal publiceerde hij in de herfst van 2005 in het literaire (internet)tijdschrift De Brakke Hond. Lees verder >
