Arjen Lubach
Arjen Lubach: ‘Ik zou best een goede thrillerauteur zijn’
interview door Gemma Venhuizen met Arjen Lubach, , 4 mei 2011
Het overkwam mijn beste vriendin, toen ze op de middelbare school nachtenlang niet kon slapen nadat haar favoriete personage uit Dawson’s Creek was overleden. Het overkwam mijn neefje, vurig hopend dat Harry Potter hem eens zou ophalen voor een partijtje Zwerkbal. Tot op zekere hoogte is iedereen die een roman leest en zich hecht aan de hoofdpersoon ermee bekend. ‘Parasociale interactie’: de illusie dat je een band hebt met iemand die in werkelijkheid niet eens van jouw bestaan op de hoogte is. Omdat het een fictief personage is, bijvoorbeeld.
En het is diezelfde parasociale interactie die maakt dat ik nu enigszins onwennig tegenover auteur Arjen Lubach (1979) zit, in café Spanjer en Van Twist in Amsterdam. Hij aan de ravioli, ik aan de tomatensoep. Lees verder >
Liefde met een hoofdletter C
recensie door Gemma Venhuizen van Arjen Lubach, Magnus, 28 februari 2011
Wat betekent het als je de controle over je eigen leven af en toe kwijt bent? Als je minutenlang naar Mozart luistert zonder het te beseffen, als je soms niet eens merkt dat mensen voor je neus je leven in en uit wandelen? Merlijn Kaiser, twintiger en hoofdpersoon uit de roman Magnus van Arjen Lubach, weet niet beter. Al sinds zijn jeugd heeft hij last van epileptische aanvallen, ‘absences’, waarin hij met zijn mond gaat smakken, zijn ogen wegdraaien en hij even van de wereld is. Lees verder >
2006
opiniestuk door Karlijn de Winter over Gerbrand Bakker, Stefan Brijs, Saskia de Coster, Arjen Lubach en Gustaaf Peek, , 24 augustus 2010
Recensies op deze site zijn persoonlijker, minder afstandelijk dan die in traditionele, gedrukte media. Dat concludeerde Tom de Boer die in zijn scriptie een vergelijking maakte tussen Recensieweb- en NRC Handelsblad-recensies. Als je de selectie recensies uit 2006 naast elkaar legt blijkt daar inderdaad iets voor te zeggen. Niet dat de recensenten daarin autobiografische onthullingen doen, maar ze nemen wel opvallend vaak hun eigen leeservaring als uitgangspunt. Dat levert een aantal verrassend eerlijke, bevlogen recensies op. Lees verder >
Het manuscript van het verleden
recensie door André van Lom van Arjen Lubach, Bastaardsuiker, 25 november 2008
Het gaat niet zo goed met de jonge schrijver Mattias Wilderberg. Hij heeft een tobberige relatie met Emma en na twee niet bijster succesvolle boeken is het vat met inspiratie even leeg. ‘Er circuleren een paar ideeën door mijn hoofd,’ zegt hij om ervan af te zijn tegen iedereen die vraagt naar een volgend boek. Er komt weer vaart in zijn leven als hem het tweede deel van een manuscript van zijn overleden grootvader wordt aangeboden. Het eerste deel heeft hij al zijn bezit en hij hoopt in het tweede deel te weten te komen waarom zijn moeder Anna nog voor Mattias’ geboorte zijn vader Jonas verlaten heeft. Lees verder >
Machteloze jongens in een regen van bloesem
recensie door Daan Stoffelsen van Arjen Lubach, Bastaardsuiker, 25 april 2008
Het is lente, maar zelf opbloeien wil er maar niet van komen. Je gaat dan bijna denken dat het aan anderen ligt, of aan andere dingen. Ben je dan een sukkel die het zich allemaal maar laat gebeuren en geen actie onderneemt, slechts reactie? Of ligt de schuld daadwerkelijk elders? In Bastaardsuiker, het tweede boek van schrijver en theatermaker Arjen Lubach, geniet je van de toon en de anekdotes, maar wanhoop je over de hoofdpersoon, totdat…
Mattias is een jonge schrijver op zoek naar inspiratie, nee naar een manuscript, nee naar een reden. Waarom verliet zijn zwangere moeder zijn vader zonder bericht? Lees verder >
en verder nog ...
-
Onvolwassen ogen en onervaren oren
recensie door Eveline Vink van Arjen Lubach, Mensen die ik ken die mijn moeder hebben gekend, 26 augustus 2006
