Robbert Welagen
Madeleine-cakejes in Florence
recensie door Karlijn de Winter van Robbert Welagen, Porta romana, 13 september 2011
Een vijftiger die zich niets meer van zijn verleden herinnert: het is een prikkelend uitgangspunt voor een roman. Vooral als hij terugkeert naar zijn geboortestad Florence, om daar ‘als een detective’ zijn vroegere ik terug te vinden. Hij begint namelijk even blanco aan die zoektocht als de lezer, en dat schept een band. Het is net een dropping: samen je weg zien te vinden op een onbekende plek. Prachtig toont Robbert Welagen in zijn vierde roman Porta romana wat het is om eerste indrukken op te doen in een stad die je vertrouwd moet zijn, maar je helemaal als nieuw voorkomt. Lees verder >
De pijn van het terugkijken
recensie door Fred Baggen van Robbert Welagen, Verre vrienden, 26 februari 2010
Wat doe je als je na jaren je jeugdvriendinnetje opnieuw ontmoet, en erachter komt dat ze nauwelijks nog lijkt op het meisje dat je als vijftienjarige zo aanbad? Je probeert het heden met het verleden te verbinden, herinneringen op te halen. Maar dat wil de vrouw die ze nu is, juist niet. Het verleden doet pijn. Je hoopt even dat een hernieuwde hechte verstandhouding zal opbloeien, maar dan gaat ze dood. Lees verder >
Een volstrekt natuurlijke, vormelijke sfeer
recensie door Daan Stoffelsen van Robbert Welagen, Philippes middagen, 24 juni 2008
In 2006 debuteerde Robbert Welagen met de novelle Lipari, waarin een jongeman een gefortuneerd koppel ontmoet. In onthechte, van beleefde cliché‘s aan elkaar hangende gesprekken openbaren deze rijke mensen zich in hun ongrijpbaarheid: hij een sociaalvaardige gek, zij een kil, prachtig spook. Niet alleen de leegheid van hun bestaan, maar vooral het mysterie van hun onverifieerbare verhalen maakte Lipari een ijzersterk debuut, dat de Selexyz Debuutprijs kreeg. Welagens tweede, Philippes middagen, bevat minder mysteries, meer ijzersterk lege dialogen maar nog net iets te veel analyse om perfect te zijn. Lees verder >
Luieren in leegte op Lipari
recensie door Nicole Bauritius van Robbert Welagen, Lipari, 10 januari 2007
Lipari is het verhaal van een naamloze ik-persoon die zijn eenzaamheid gaat ervaren op een eiland. Lipari, een eilandje in de buurt van Sicilië, lijkt daar de uitgelezen plek voor. Al op de flaptekst van deze debuutnovelle van Robbert Welagen wordt de lezer gewaarschuwd dat er waarschijnlijk niet veel gaat gebeuren in het verhaal. Vluchtigheid en ledigheid, zo wordt beweerd, zijn erger dan een groots drama. Het verhaal begint bij het zwembad van een hotel, zo één als op de foto op het omslag. Het grote niets kan beginnen. Lees verder >
