Harry Mulisch

Harry Mulisch (1927-2010) wordt als een van de naoorlogse grote drie beschouwd, samen met Gerard Reve en Willem Frederik Hermans. Mulisch heeft een eigen website, harrymulisch.nl.

Zo onvoltooid als de tijd zelf

recensie door Tim van Dun van Harry Mulisch, De tijd zelf, 16 december 2011

Op 30 oktober 2010 overlijdt een van Nederlands’ bekendste auteurs aller tijden: Harry Mulisch. Hij laat een omvangrijk en imposant oeuvre na met titels die zelfs de minst toegewijde lezer niet onbekend in de oren moeten klinken. Wie heeft immers nog nooit gehoord van De aanslag (1986) en De ontdekking van de hemel (1992)? Velen dachten dat er na Siegfried (2001), de laatst voltooide roman van Mulisch, geen nieuw werk meer uit zou komen. Nu echter, ongeveer een jaar na Mulisch’ overlijden, is De tijd zelf verschenen: een weliswaar onvoltooide, maar veelbelovende roman-in-wording die zonder meer nieuwsgierig maakt naar wat er nog had kunnen volgen. Lees verder >

De schrijver en het ultieme kwaad

recensie door Daan Stoffelsen van Harry Mulisch, Siegfried, 31 oktober 2010

Het Kwaad is een groot woord, maar als iemand er de verpersoonlijking van was, dan Hitler. Als Rudi Herter, u weet wel, de auteur van de vuistdikke bestseller De uitvinding van de liefde, in een televisie-interview uitlegt dat de mythe voor hem het begrip van de werkelijkheid inhoudt, weet hij plots tot wie hij op die manier zou kunnen doordringen. Hij realiseert zich dat er maar één persoon is die hij zo haat dat hij hem de vervreemding van een literair experiment durft aan te doen, en die hem tegelijk zo een raadsel is dat hij dat experiment nodig heeft om hem te begrijpen. In Siegfried, zijn laatste roman, voert Harry Mulisch zichzelf op, en de Führer, in al zijn alledaagsheid én in filosofisch perspectief. Lees verder >

Toen Mulisch nog subtiel was

recensie door Jona Lendering van Harry Mulisch, Het stenen bruidsbed, 25 maart 2009

Het herlezen van Het stenen bruidsbed is geen onverdeeld genoegen, en dat bedoel ik als compliment. Zoals bekend beschrijft Harry Mulisch in deze in 1959 verschenen roman het bezoek van de Amerikaan Norman Corinth aan Dresden, de stad die hij tijdens de Tweede Wereldoorlog heeft helpen bombarderen. De verwoesting van een stad zonder militaire betekenis was – althans binnen Mulisch’ roman – een oorlogsmisdrijf, waarvoor de verantwoordelijkheid ligt bij het geallieerde opperbevel. Corinth is echter verder gegaan dan hem is opgedragen: hij heeft geschoten op vluchtelingen die een veilig heenkomen uit de brandende stad zochten. Hij heeft daardoor ook een persoonlijke verantwoordelijkheid en verwoestte zo niet alleen Dresden maar ook zichzelf. Lees verder >

Het spel, de consequenties, de werkelijkheid

recensie door Daan Stoffelsen van Harry Mulisch, Het theater, de brief en de waarheid, 15 maart 2009

Het spel de werkelijkheid intrekken, om het spel in de werkelijkheid te tonen: het dramatische, het kunstmatige, het wetmatige. Noem het een van de taken van de kunstenaar, en stel vast dat Jules Croiset daar bijzonder in geslaagd is. Bij de uitvoering van een antisemitisch toneelstuk van Fassbinder ensceneerde hij een dreigbrief én zijn eigen ontvoering. Het is dankbaar materiaal voor een onderzoek naar motivatie en het wezen van spel en werkelijkheid in Harry Mulisch’ boekenweekgeschenk (2000), met de programmatische titel Het theater, de brief en de waarheid. Lees verder >

Een groot mysterie

recensie door Lotte Brugman van Harry Mulisch, Twee vrouwen, 25 oktober 2008

Krijg je Nederland hiermee aan het lezen? Die vraag bleef door mijn hoofd spelen toen ik Twee vrouwen herlas in het kader van ‘Nederland leest’ en is niet eenvoudig te beantwoorden. In de eerste plaats blijft het natuurlijk gissen naar de motieven om juist dit boek in heel het land uit te delen. Ikzelf kan maar twee redenen bedenken: (1) Meer aandacht voor homoseksualiteit en/of de visie op homoseksuele relaties begin jaren ’70, of (2) een laatste poging om het deel van Nederland dat nog geen kennis heeft gemaakt met de werken van Mulisch, ertoe te bewegen om dan toch eindelijk eens een boek van hem ter hand te nemen. Lees verder >