Marjan Berk
De exotische spreekdrang van Marjan Berk
recensie door Annette Jenowein van Marjan Berk, Het schreien niet verleerd, 11 december 2010
In de jaren ‘40 – ‘45 stuurde de Rotterdamse Droogdok Maatschappij RDM vrijwel maandelijks kleine bedragen aan Elisabeth Steketee, ter ondersteuning van de kosten van levensonderhoud. Dankzij deze steun lukte het haar –gescheiden en moeder van twee jonge kinderen – in de oorlog het hoofd boven water te houden. Het geld van de RDM was, behalve voor voedsel en kleding, ook hard nodig om opklapbedden voor haar talloze Joodse onderduikers te kopen. Op een gegeven moment sliep in ieder hoekje van het rommelige huis in Zeist wel iemand, de twee kinderen zelfs op de zolder. Lees verder >
Paranormale bejaardheid
recensie door Roosmarijn Scheffer van Marjan Berk, Vertigo, 22 december 2007
Ouder worden. De rimpels in je gezicht, je lichaam geeft het langzaam op, zelfstandig wonen kan niet meer en de naderende dood spookt continu door je hoofd. Het moet van tijd tot tijd een ware lijdensweg zijn. Het is jammer dat een roman over dit onderwerp dat ook is. Lees verder >
Pluk de oude dag
recensie door Geert Beernaert van Marjan Berk, Te laat voor de lobelia's , 13 maart 2007
Marjan Berk(1932) heeft met Te laat voor de lobelia’s (2005) haar laatste deel in een triologie, over de belevenissen van een aantal senioren, afgeleverd. Eerder verschenen in dit drieluik Toen de wereld jong was (2002) en Naar het zuiden! (2004). De rode draad door deze cyclus is de poging van een aantal bejaarden om, ondanks hun fysieke aftakeling en eenzaamheid, toch nog iets van het leven te maken en de liefde (via contactadvertenties – in het eerste deel -) en het avontuur (op vakantie naar Frankrijk in een camper – in het tweede deel -) wat aan te wakkeren. Lees verder >
