A.F.Th. van der Heijden

A.F.Th. van der Heijden (1951) debuteerde als Patrizio Canaponi met Een gondel in de Herengracht (1978) en publiceerde in de decennia daarop de monumentele cyclus 'De tandeloze tijd'. Deel drie daarvan, Het Hof van Barmhartigheid en Onder het plaveisel het moeras werd in 1997 bekroond met De Generale Bank Literatuurprijs.

Sinds 2003 werkt Van der Heijden aan een nieuwe cyclus, 'Homo duplex'.

A.F.Th. van der Heijden heeft een website: afth.nl.

De gebroken schrijver

recensie door Mabel Mauritz van A.F.Th. van der Heijden, Tonio, 20 juni 2011

Het meest recente werk van A.F.Th. van der Heijden is geen product van een welwillende schrijver die zijn oeuvre doet groeien en bloeien. Het boek is juist ontstaan omdat het belangrijkste uit zijn oeuvre, uit zijn leven, is geamputeerd en de wond blijft bloeden. Zijn enige kind, Tonio Rotenstreich Van der Heijden, is eerste pinksterdag 2010 op 21-jarige leeftijd bij een verkeersongeval om het leven gekomen. Zijn bestaan laat een fantoompijn achter in het wezen van zijn ouders, die in alles om hen heen en in henzelf aan hem herinnerd worden. Existentiële pijn heeft zijn intrede gedaan in het leven van Adri en zijn geliefde Mirjam. Om zich staande te houden in het verlies en om een oude belofte aan zijn zoon in te lossen – als baby beloofde A.F.Th. hem een dagboek over zijn leven ter ere van z’n 18e verjaardag – schrijft Van der Heijden de requiemroman Tonio. Lees verder >

De doorgedreven kunstuiting die moord is

recensie door Bob Hopman van A.F.Th. van der Heijden, Doodverf, 1 augustus 2009

In zijn romancyclus De tandeloze tijd verwerkte Van der Heijden (1951) een verhaal over een zogenaamde ‘gipsmoord’. Die plot heeft hij voor zijn nieuwste roman Doodverf uit de oorspronkelijke cyclus gelicht, verlengd en van diepte voorzien. Dat Van der Heijden een echte oeuvreschrijver was wisten we al en het hergebruik van eigen thema’s past daarin. Het dwingt ook tot opletten: als een schrijver het de moeite waard vindt aan een vorm van kunst en bijbehorende moord een hele roman te wijden, wil hij daar waarschijnlijk een poeticale boodschap mee uitdragen. Lees verder >

De grootsheid van menselijke eenzaamheid

recensie door Daan Stoffelsen van A.F.Th. van der Heijden, Gentse lente, 7 mei 2009

Sinds zijn debuut in 1978, met de verhalencyclus Met een gondel op de Herengracht, zijn we A.F.Th. van der Heijden vooral gaan leren kennen als een schrijver van de lange baan, van enorme boeken, samengesponnen tot wijdse cycli. Toch heeft hij ook een boekenweekgeschenk geschreven, Weerborstels (1992), en enkele korte verhalen en novellen die aansluiten op onderdelen van De tandeloze tijd en Homo Duplex. Gentse lente is een poging Van der Heijdens grote oeuvre tot aan die laatste cyclus samen te vatten in enkele verhalen, waaronder naast Weerborstels ook het requiem Uitdorsten (2003) en een vijftal nog niet eerder gepubliceerde. Er spreekt een redelijk vrije definitie uit van de term ‘verhaal’, maar op zijn best zie je erin wat Van der Heijden tot een groot schrijver maakt: dat hij met zijn proza de werkelijkheid kan bezielen, emoties kan ontleden tot het bot. Lees verder >

Van kinderschoentjes tot een wieldop

recensie door Daan Stoffelsen van A.F.Th. van der Heijden, Weerborstels, 21 maart 2009

Weerborstels was het boekenweekgeschenk van 1993, en maakte als ‘intermezzo’ deel uit van A.F.Th. van der Heijdens romancyclus ‘De tandeloze tijd’. Het is de geschiedenis van vader en zoon, senior en junior Robert Egberts, beiden verslaafd aan snelheid, beiden met een eigenaardige angst – de vader, met één blind oog, om gezien te worden, de ander om te merken dat hij doodgaat. Het is de geschiedenis van een strijd met de tijd. Het is stilistisch en narratologisch een meesterwerkje. Lees verder >

Requiem voor vriend eert Van der Heijden zelf het meest

recensie door Elsje Frouws van A.F.Th. van der Heijden, Voetstampwijnen zijn tandknarswijnen, 16 december 2008

Op een ‘ongegeneerd mooie zomerdag’ in juni 2003 overlijdt Jean-Paul Franssens, schilder en schrijver van poëzie, romans, verhalen en een brievenbundel met daarin correspondentie tussen Franssens en A.F.Th. van der Heijden, twee vrienden te midden van een grotere kunstenaarsvriendenkring. Lees verder >