elders op recensieweb
Stilleven door Peter van Eeden
opiniestuk
'Eindelijk, hier wil ik wonen'
opiniestuk
opiniestuk
Nagelaten werk van Jeroen Mettes
opiniestuk
Poëzie, druppel op een gloeiende plaat
opiniestuk
Het donker neemt telkens andere vormen aan
opiniestuk
Een schatkamer en een profetie
opiniestuk
Minder anekdotisch, meer introspectief maar niet minder donker
opiniestuk
73 en een van onze jongste dichters
opiniestuk
Poëtisch vakmanschap, maar geen rauwe, schurende poëzie
opiniestuk
Gedichtenwisseling tussen Bernlef en Tentije
opiniestuk
opiniestuk
opiniestuk
opiniestuk
opiniestuk
opiniestuk
De worsteling van het dichterschap
opiniestuk
opiniestuk
opiniestuk
Toegankelijke gedichten van Wouter van Heiningen
opiniestuk
auteur
Slagen en plaagstootjes
door Tim Pardijs, 2 december 2011
Ze schrijft het met hoofdletters, De Kaakslag van de Tijd, alsof deze woorden ook voor de lezer kaakslagen moeten zijn. En dat zijn Patricia Lasoens gedichten soms ook, bijvoorbeeld in het gedicht ‘Perzik der onsterfelijkheid’. Hier beschrijft de dichterlijke ik hoe een tak met bloesems van een perzikboom gehaald is om op een overleden jonge vrouw te leggen. De boom zal minder vruchten dragen, constateert de schrijver, waarop volgt: ‘en maar goed ook / eigenlijk moet hij sterven deze boom / aan kanker / zoals zij’.
[Deze recensie verscheen eerder op Hanta.nl.]
Ouderdom en het onvermijdelijke vervolg daarop, de dood, vormt de rode draad van de door Uitgeverij P fraai uitgegeven bundel. De dichter neemt de lezer mee naar tientallen plekken, van een kuuroord via een garage tot een ouderentehuis, waar ze met mooie beelden het verval in een mensenleven aanwijst. ‘Aan de zoom van mijn slaapkleed / een draad / die mijn kuiten beroert / en ik knip hem niet af’ luidt de beginzin van ‘Leidensfähigkeit’.
Maakt dit De Kaakslag van de tijd een sombere bundel? In het geheel niet. Patricia Lasoen slaagt erin het luchtig te houden door ook over rode Lada’s te schrijven, of over tuinkabouters, zoals in het gedicht ‘Rottende tulpenbollen’. Het is een scène in een tuin met al dan niet waterdichte tuinkabouters, verrotte tulpenbollen en bespiegelingen op het schrijven. Geen kaakslagen hier, maar plaagstootjes, zoals ook het gedicht ‘De invulling van uw begeertes’ waarin met een knipoog een recept voor een succesvol poëzie-evenement wordt gegeven. ‘Eén homo ook / of doe maar 2 – / die gasten hebben vaak een goede stem’. Aan het eind van de bundel lezen we zes lichte ‘Schetsen in Gent’, een gedicht over een oude buurman en het allerlaatste gedicht sluit passend af met uitstrooien van as uit een urn.
Hoogtepunt is wat mij betreft het gedicht ‘Verleiding’ omdat Lasoen hier een concrete situatie ontstijgt, de Tijd tastbaar maakt en zo de lezer een gevoel van gemis geeft.
Ik draag weerPatricia Lasoen, De kaakslag van de tijd
een horloge en de tijd
die ik besteed aan de gewone
dingen:
opruimen, kleren in de kast
en kranten bij het oud papier,
wordt niet meer
ingevuld.
(…)
Uitgeverij P (2011)
ISBN 978-90-79433-52-0
64 pagina’s
€ 16,-
Het auteursrecht berust bij de respectieve auteurs van de teksten op Recensieweb.



