Threes Anna
Motormoeder
(2005)
Vassallucci
272 pagina's
€ 14.95
ISBN 905000802X
oordeel
(1/5)
elders op recensieweb
recensie van De stille stad
recensie van Vogel kan niet vliegen
andere recensies
Spits
literairnederland
gwrrf
boekenwurm en -pleeg
Hotel Boekenlust
Threes Anna
BOEK
Wat doe je als… niets dus
door Liesbeth Vries, 10 maart 2005
Wat doe je als ineens het hele huis naar babypoep stinkt? Wat doe je als je ziet dat je moeder haar carrière opgeeft voor haar kinderen? Wat doe je als je vader nooit een hand uitsteekt in het huishouden? Wat doe je als…? Wat doe je als je een passie hebt – motorrijden?
Dit zijn de eerste regels van de flaptekst van Motormoeder geschreven door Threes Anna. Een roman die volgens diezelfde tekst gaat over het verzet tegen moederschap en de strijd voor idealen. Hoe vult de auteur dit in?
Het verhaal begint in 1962 als de peuter Veronica wordt geconfronteerd met de geboorte van haar drie broertjes. De moeder, Dora Land, is al snel de wanhoop nabij door de hoeveelheid zorg die de kinderen en het huishouden met zich meebrengen. Dora heeft haar succesvolle pianocarrière opgegeven voor het huwelijk en gezin, maar realiseert zich dat ze wegkwijnt in haar bestaan als huisvrouw. Deze ontevredenheid heeft Veronica altijd aangevoeld. Net als haar moeder heeft Veronica artistieke aanleg; ze houdt van tekenen en schilderen en heeft daarnaast een grote passie, motoren. Ze doorloopt haar puberjaren in de jaren zeventig en experimenteert wat met seks, alcohol en haar (door haar ouders vastgestelde) grenzen. Van haar eerste salaris neemt ze motorrijlessen en koopt ze al snel haar eerste motor. Ondanks het verzet van haar vader gaat ze naar de Kunstacademie. Naarmate ze ouder wordt en serieuzere relaties krijgt, worden ieders verwachtingen over haar aanstaande moederschap steeds groter. Maar Veronica wil haar werk, ambities en haar passie niet opgeven en voert daardoor een eenzame strijd tegen de heersende verwachtingen. Ze krijgt geen kinderen, totdat in de laatste alinea van het boek, Veronica met haar motor een moeder met kind overrijdt. De moeder lijkt dood, maar de baby is te redden. Veronica roept: ‘Ik heb een kind.’
Threes Anna geeft haar roman vorm en structuur door de hoofdstukken, of beter gezegd de alinea’s, te voorzien van een kop met de titel van de plaats van handeling, zoals Eikenlaan 8, Zandsteeg 19a en Wilhelmskade 41. De inwoners of aanwezigen op die plek bepalen in zo’n alinea de vertelvorm van de tekst, waardoor de auteur zich bijna tientallen stijlen moet aanmeten. Een haast onmogelijke opgave waarin ze dan ook niet geslaagd is. De stijl is hinderlijk eenvoudig en vlak, alsof ze hiermee probeert haar ergernis over ‘de moederlijke eisen van de maatschappij’ duidelijk te maken. Een voorbeeld:
‘De deur slaat heel hard dicht. De jassen vallen op de grond. Papa’s auto rijdt weg met gierende banden. Mama’s ogen zijn nat, dik en rood. Papa moet weer vergaderen maar mama wilde dat hij boven de jongens tot de orde zou roepen.
Mama staat onder aan de trap en roept dat ze stil moeten zijn. Otto, Benny en Ysbrand gillen gewoon door. Ze weten niet dat mama weer huilt.
In de keuken loopt het water over de snijbonen. De pan is vol. Ik draai de kraan dicht. Mama komt de keuken in. Ik vraag of ik haar moet helpen.’
Ondanks de diverse personages die opgevoerd worden en de verschillende karakters die daaruit voort moeten komen, komt geen enkele persoon uit de verf en blijven ze allen zeer oppervlakkig. Enige beperking daarin heeft Anna zichzelf niet op kunnen leggen, omdat ze zich krampachtig verbindt aan de plaats van handeling en de opgevoerde personages. Haar vasthoudendheid blijkt onder andere uit alineakoppen als, ‘Perron 9 – Centraal Station’, ‘Opel Kadett’, en ‘snelweg naar de stad’.
De thematiek van de roman, het verzet tegen het moederschap en de strijd voor idealen, komt in Motormoeder duidelijk naar voren. Wederom is hier van enige subtiliteit of terughoudendheid geen sprake. Voor de lezer is er geen ruimte voor eigen interpretatie. Hoewel Anna probeert het keurslijf van de maatschappij te laten zien, lijkt ze niet te beseffen dat de roman zelf een keurslijf is door de starheid van het verhaal en het gebrek aan flexibiliteit in structuur en stijl.
Het auteursrecht berust bij de respectieve auteurs van de teksten op Recensieweb.
