Oscar van den Boogaard
Het verticale strand
(2005)
De Bezige Bij
320 pagina's
€ 19.90
ISBN 9789023416241
Steun Recensieweb en koop dit boek bij Athenaeum (24-uurslevering)
oordeel
(1/5)
elders op recensieweb
Een bitter liefdesverhaal met een te zoete bovenlaag
recensie van Meer dan een minnaar
recensie van Majesteit
Neighbours in België met méér dan alleen minnaars
recensie van Meer dan een minnaar
andere recensies
Vrouwen in een gekantelde wereld
door Eveline Vink, 9 juni 2005
Oscar van den Boogaard heeft een boek geschreven over vrouwen. Vrouwen die zich vragen stellen, vrouwen die ongelukkig zijn, vrouwen die seks hebben, vrouwen die ongeremd zijn, vrouwen die egoïstisch zijn. Vrouwen, kortom, die zoeken naar hun plaats in de wereld. Van den Boogaard gebruikt daarvoor een constante, ongebreidelde gedachtestroom, afkomstig van meerdere personages uit drie verschillende generaties. Deze onsamenhangende woordenvloed moet de lezer helpen zich te verplaatsen in de vrouwen, en tevens de associaties en redenaties die voorafgaan aan hun keuzes blootleggen. Het idee is leuk, maar het lukt sporadisch.
Vol goede moed begint het boek met de introductie van Lucy. De bejaarde vrouw woont in een oud leeg huis, is eenzaam, kijkt graag porno en bespiedt met haar verrekijker vrijende stelletjes in het Utrechtse Wilhelminapark. Algauw komt dochter Gloria ten tonele, met haar twee vriendinnen Brenda en Zoe. Gloria’s orgasmes worden verzorgd door haar broer of door Brenda’s vader, wanneer er geen vriendje voorhanden is. Op de vlucht voor de benauwing van het ouderlijk huis neemt ze haar vriendinnen mee naar Parijs, waar ze waarschijnlijk de enige gelukkige tijd van haar leven beleeft. Ze lopen gedrieën met zelfverzekerde stappen en lange benen onder korte rokjes door de stad, nagekeken door iedereen. Ze eindigen stomdronken in een bar, en laten zich meenemen door twee Fransmannen. De orgie die volgt bezorgt Gloria en Brenda samen drie kinderen. Hier komt de derde generatie in beeld. Gloria’s dochter Rickie en de tweeling van Brenda worden op hun beurt ook weer onafscheidelijke vriendinnen. Het ongeluk en de eenzaamheid gaan door, de perversiteiten ook. De rolverdeling onderling is ongeveer gelijk aan die van Gloria en haar vriendinnen: de initiatiefnemer, de meeloper, de twijfelaar.
Het verhaal van deze vrouwen staat bol van vergelijkingen, symboliek en driehoeksrelaties. Hoewel er nauwelijks mannen in voorkomen, draait het hele gevecht met het leven wel om mannen, om het gemis van vaders en levenspartners. Elk van de vrouwen gaat hier op een eigen manier mee om. De verschillen zijn groot en pijnlijk, de overeenkomsten ook. Bij vlagen is het boek ontzettend interessant, gaat Van den Boogaard diep in op de haken en ogen van vriendschappen en familiebanden. Maar wanneer je er net goed in zit, wordt het leesgenot ernstig verstoord door een pagina’s lange, opdringerige mening over de actualiteit of de zoveelste absurde seksscène, die elke vorm van identificatie met de hoofdpersonen onmogelijk maakt. En dat is meer dan jammer. Zelfs wanneer je je laat meenemen in de draaikolk van symboliek en vage bijgedachten, is Rickie de enige persoon van wie je je af en toe kunt voorstellen waarom ze zich zo voelt, waarom ze in hemelsnaam van die vreemde beslissingen neemt, en hoe ze zo beschadigd is. De anderen blijven bijna allemaal vlakke karakters, waar alleen de absurditeit uitgelicht wordt, en hun keuzes in het leven zijn verre van begrijpelijk.
Naar eigen zeggen biedt Van den Boogaard een nieuw zicht op een gekantelde wereld. Volgens mij is het weinig meer dan een mislukte poging om zich te verplaatsen in verknipte vrouwen die harmonie met het leven willen bereiken.
Het auteursrecht berust bij de respectieve auteurs van de teksten op Recensieweb.
Het voortbestaan van Recensieweb mogelijk maken? Steun ons.
