Nelleke Zandwijk
Avonturen van een uitslover
(2005)
Querido
237 pagina's
€ 16.95
ISBN 902148904X
oordeel
(4/5)
De magie van twee keer zeven letters
door Merith Harkink, 23 mei 2005
De wereld van Antonia Tinberg is een ranzige. Haar vrienden dragen ondergoed met ‘kruiskruipers’ of restjes poep erin. Zelf peutert ze dusdanig veel in haar neus dat haar neusgaten zijn opgerekt, ze trekt wimpers uit, raapt kauwgom van de straat en eet dit nog allemaal op ook. Haar lichaam vormt een thuis voor miljoenen wormen. Antonia Tinberg is een kaalgevreten vrouw.
In Avonturen van een uitslover toont Nelleke Zandwijk een scherp oog voor het absurde en het alledaagse. De personages zijn grotesk, de dialogen curieus en de taal levendig en beeldrijk. Na een vrijpartij geurt het geluk ‘met de kracht van pasgebakken brood’ om Antonia heen, en na een telefoongesprek merkt ze op: ‘De stem van Thomas scharrelde door mijn hoofd als een tor.’ Daarnaast is het boek doorspekt met gekke anekdotes en vreemde verzinsels. Antonia voert gesprekken met de overleden moeder van haar geliefde, en ze heeft visioenen waarin ze met dieren praat en in plaats van oren lepeltjes heeft. Semmy, Antonia’s beste vriendin, beweert dat ze ‘s nachts wordt ontvoerd door buitenaardse wezens, daarbij bijgestaan door een soldaat uit de Eerste Wereldoorlog en het kanon Dikke Bertha.
Verteller van deze waterval aan rare invallen is dus de etser Antonia Tinberg, die zichzelf een uitslover noemt. ‘…zodra er mensen aan te pas kwamen gedroeg ik me als een huisdier. Dan ging ik mooizitten, gaf pootjes en liet het kwijl uit mijn bek lopen. Doodliggen kon ik ook. Ik kon vreselijk goed doodliggen. Niemand had door dat dat uit pure beleefdheid was.’ Antonia probeert te ontsnappen aan haar veel oudere minnaar Maas, die haar in bloemrijke bewoordingen zijn liefde verklaart: ‘Jou kennen is de grondtoon van mijn bestaan. Mijn mond staat naar het noemen van je naam. Antonia Tinberg. Jouw naam is twee keer zeven letters. Ik tel wat er maar te spellen valt in porties van zeven door je namen te spellen.’ Maar helaas: Maas is getrouwd, en niet van plan zijn vrouw in de steek te laten, die tien jaar ouder is en aan galaanvallen lijdt. Hij vergelijkt hun relatie met een paar trams: zijn tram, met hemzelf en zijn vrouw aan boord, zit achter die van Antonia en is niet in staat haar in te halen. Het is de reden dat Antonia uiteindelijk de verhouding verbreekt en samen met Semmy naar Venlo vlucht, om daar een muurschildering te maken in een chic modehuis en een nieuw leven te beginnen. Aanvankelijk koud als een diepvrieskip en leeg van wormen en verdriet, maar langzaam weten Semmy en de twee bouwvakkers Grote Gerard en Leuning de overvloed aan beleefdheid uit haar hoofd te halen.
Onder de vloedgolf aan rariteiten blijkt Avonturen van een uitslover uiteindelijk vooral het verhaal van de ontwikkeling van Antonia tot – wel, tot iemand die zich niet meer zo uitslooft. De plot is eenvoudig, maar het boek is knap opgebouwd en verveelt geen moment. Nergens wordt de stroom absurditeiten te overdadig. Het enige storende is misschien het slordige redigeren; de editor heeft over enkele taalfoutjes heen gekeken en op de achterflap zijn de drukcodes nog te zien. Een boek als dit verdient toch een betere behandeling. Avonturen van een uitslover is een bruisende en boeiende roman.
Het auteursrecht berust bij de respectieve auteurs van de teksten op Recensieweb.
Het voortbestaan van Recensieweb mogelijk maken? Steun ons.
