Doeschka & Geerten Meijsing
Moord & Doodslag
(2005)
Querido
512 pagina's
€ 22.95
ISBN 9021474867
oordeel
(2/5)
andere recensies
de Volkskrant
Trouw
De Tijd
Humo
Knack
8weekly
De Ochtenden (53:42)
De recensie
De vuile was van Meijsing en Meijsing
door Eveline Vink, 4 augustus 2005
‘Dit boek is uniek in de Nederlandse literatuur’ vermeldt de achterkant van Moord & Doodslag, een gezamenlijk project van Doeschka en Geerten Meijsing. Inderdaad, het is nog niet eerder gedaan: broer en zus samen in één kaft. Helaas is daarmee het interessantste al gezegd. Het feit dat twee boeken –want dat zijn het, niks één boek– twee verschillende visies op dezelfde jeugd en hetzelfde weerzien in Sicilië geven, is het enige dat Moord & Doodslag het lezen waard maakt.
Doeschka begint met Moord. Ze schetst een bezoek aan haar jongere broer die zich in Syracuse, Sicilië, heeft teruggetrokken. Ze geeft een vrij uitgebreid beeld van hun gezinsleven vroeger, vanuit de ik-persoon geschreven. Ze noemt Geerten Timbeer, en zichzelf Andrea. Timbeer houdt lange monologen en maakt een verwarde indruk. Andrea weet tot twee keer toe een zelfmoordpoging van Timbeer te verijdelen. De moraal van het verhaal is dat Andrea al vanaf haar vroegste jeugd wrok koestert tegen haar broertje met engelenhaar, maar hem op uitzonderlijke momenten toch wel kan verdragen. Doeschka verweeft de verhaallijnen over hun jeugd en haar bezoek aan Sicilië met het verhaal van Kaïn en Abel, waar Andrea al op jonge leeftijd een belangrijke les uit trekt: broers zijn er om te doden. De opzet van deze laatste verhaallijn is erg magertjes en doet geforceerd aan. Ook zonder bijbelse parabel had ik heel goed begrepen dat ze stikjaloers is op Geerten en dat dát eigenlijk de kern van de zaak is.
Broer Geerten heeft Doeschka’s boek gelezen en er zijn eigen versie van de familiegeschiedenis achteraan geplakt: Moord en doodslag. Timbeer, ofwel Geerten, becommentarieert Doeschka’s beleving van hun kinderjaren. Deels bevestigt hij haar gevoel dat ze er niet bij hoorde, vooral steekt hij de draak met haar strijd om te bewijzen dat haar ouders haar biologische ouders niet zijn. Zij had hem afgeschilderd als labiel en een zielepoot, hij kaatst de bal terug en begint over haar alcoholverslaving en vermeende scheuren in haar lesbische huwelijk. Meer nog schrijft hij over zichzelf, zijn leven in Syracuse, zijn drijfveren en dagelijkse beslommeringen. Niet allemaal even boeiend.
Om en om reserveert Geerten een hoofdstuk voor een mysterieuze moordzaak die in de Italiaanse pers uitgebreid uitgemeten wordt. Een klein jongetje is vermoord en heel het land verdenkt zijn moeder. Timbeer denkt dat ze onschuldig is en volgt de zaak nauwlettend. Deze hoofdstukken zijn boeiend, hoewel ze af en toe wel droog en taai kunnen worden. Ze maken de monologen die Doeschka haar broer in de mond legt in elk geval geloofwaardig.
Na ruim honderd bladzijden Moord en Doodslag begint Geerten te zeuren over zijn zusters keuze van de naam Timbeer. Andrea had hij al zonder enige uitleg verbasterd tot Andreas, maar nu houdt hij er maar helemaal mee op. Hij schrijft verder over Doeschka en Geerten, en Timbeer verschijnt niet meer ten tonele. Er is weinig goeds aan zijn zus en haar boeken, als we de depressieve Geerten moeten geloven. Zelfs de paarse kaft van dit boek –ontworpen door Doeschka’s uitgeverij– moet het ontgelden. Bekvechten is het, veertig jaar nadat de meeste broers en zussen daarmee ophouden. Je krijgt het gevoel dat ze je dwingen te kiezen: aan wiens kant sta je, voor wie ben je? Beiden zeuren en zeiken, gooien met modder, hebben geen goed woord over voor elkaars werk. Toch weet Doeschka een warme toon op te brengen voor haar broer, terwijl Geerten blijft hangen in de koele sfeer van de beschrijvingen van de moordzaak. Als ik dan móest kiezen, zou ik voor haar kiezen. Maar liever wil ik dat ze me helemaal niet op de hoogte stellen van hun persoonlijke vetes.
Het auteursrecht berust bij de respectieve auteurs van de teksten op Recensieweb.
Het voortbestaan van Recensieweb mogelijk maken? Steun ons.
