Recensieweb - Recensie van Arnon Grunberg, Het aapje dat geluk pakt

Ter gelegenheid van de Literaire Boekenmaand® van de Bijenkorf, gaf deze winkelketen in maart 2004 Het aapje dat geluk pakt van Arnon Grunberg uit. In deze novelle maken we kennis met Jean Baptiste Warnke, een diplomaat die met zijn vrouw en twee dochtertjes in Lima, Peru gestationeerd is. Zijn werkzaamheden bestaan uit het lunchen met nonnetjes die zich vijfentwintig jaar lang hebben ingezet voor minderjarige schoenpoetsers, het bijwonen van cocktailparty’s en af en toe een landgenoot in de gevangenis opzoeken. Warnke lijkt op geen enkele wijze persoonlijk betrokken te zijn bij zijn werk, de stad of zijn gezin, al maakt hij zichzelf wijs dat hij zeer gelukkig is met vrouw en dochters. Hij is gezagsgetrouw en weinig ondernemend. Over het algemeen komt hij over als een ietwat lullige persoon. Dit verandert als hij in de coffeeshop waar hij dagelijks komt Malena, een Peruaanse studente, leert kennen.

In eerste instantie houdt hij het contact met het meisje een beetje af. Wanneer hij langzamerhand steeds meer met haar omgaat, maakt hij zichzelf wijs dat hij dit doet om haar uit haar armoedige situatie te halen. Hij raakt echter verstrikt in een romance en het begint in de gaten te lopen. Warnke begint waarschuwende opmerkingen te krijgen van mensen uit zijn werkkring. Tekenend voor Grunberg is dat dit de hoofdpersoon ook moet gebeuren wanneer hij Sinterklaas moet spelen op de ambassade. ‘Ja, ja, Sinterklaas houdt wel van een groen blaadje.’

De romance houdt aan en Warnke meent echt van Malena te houden. Hij schrijft gedichten voor haar en ze kopen cadeautjes voor elkaar. Op een dag raadt ze hem aan niet naar de kerstreceptie van de Japanse ambassade te gaan. Door zijn toedoen gaat niemand van de Nederlandse ambassade er naartoe. Ten slotte vindt er tijdens de kerstreceptie een gijzelingsdrama plaats en Warnke komt in een netelige positie. Waarom heeft hij de Nederlandse delegatie afgeraden naar die receptie te gaan? En waar is Malena ondertussen gebleven?

De dramatische climax van Het aapje dat geluk pakt laat een ontwikkeling zien in het werk van Grunberg. Tekenend voor zijn eerste boeken Blauwe maandagen (1994) en Figuranten (1997) was de totale anticlimax. In De asielzoeker (2003), De joodse messias (2004) en deze novelle is juist sprake van een dramatische ontknoping. De hoofdpersonen in deze boeken maken een ontwikkeling door die hun leven voorgoed verandert. Ook doet de schrijver in deze laatste uitgaven steeds een poging om geluk te definiëren. Nog steeds is absurditeit een van de hoofdingrediënten in Grunbergs verhalen, maar deze heeft wel een wrange bijsmaak gekregen. In Het aapje dat geluk pakt vormen geluk, liefde en destructie een drie-eenheid.

Het auteursrecht berust bij de respectieve auteurs van de teksten op Recensieweb.

Recensieweb. Nieuwe literatuur. Nieuwe gidsen.

nieuwste recensies

Arnon Grunberg

oordeel

elders op recensieweb

andere recensies

Diplomaat verdwaald in Peru