Edith van Walsum
De ander
(0)
Archipel
167 pagina's
€ 15.95
ISBN 9063051816
oordeel
(3/5)
andere recensies
Noch het één, noch De ander
door Luuk van Huet, 5 oktober 2005
Bridget Jones Diary in al haar incarnaties, Sex and the City, Desperate Housewives, het gehele oeuvre van Candace Bushnell: tenzij je stekeblind bent (misschien omdat je je eigen ogen uit je kassen hebt geklauwd na een avondje Talpa), is het overduidelijk dat chick-lit in al haar vormen en maten booming business is geworden.
Daar is natuurlijk niks mis mee, ware het niet dat het literaire gehalte van de gemiddelde moderne damesroman nogal ondergesneeuwd raakt onder de modieuze Prada-laarsjes en de flessen rosé. Tevens is het ietwat verontrustend om te moeten vaststellen dat na een ware tsunami aan feministische golven er in de chick-lit-mythologie geen hoger haalbaar doel is dan je hoogstpersoonlijke variant van Mr. Darcy aan de haak te slaan.
Gelieve mij dus het lichte gevoel van schroom te vergeven dat ik voelde bij het openslaan van De ander van Edith Van Walsum, die al eerder Het trapgat en Ongehoord schreef.
De voorkant was weliswaar niet voorzien van een zuurstokkleurtje, zoals in het genre gebruikelijk is, maar de flaptekst deed alle alarmbellen rinkelen. Ook het vermoede semi-autobiografische karakter van De ander voorspelde niet veel goeds.
En gelukkig werden mijn niet bijster hoopvolle verwachtingen gelogenstraft tijdens het lezen van het boek. Ja, De ander is chick-lit, maar weet tussen de twee componenten ‘chick’ en ‘lit’ een effectieve balans te bewerkstelligen. Daarnaast is het plot ietwat minder voorspelbaar en formulair dan ik vreesde, alhoewel de ‘bizarre’ en ‘onthutsende’ ontknoping nog niet van een zodanig shockerende aard is dat Ernest van der Kwast zich zorgen moet gaan maken.
Het verhaal, in een pindaschil: Maria, een gescheiden redactrice bij een regionaal dagblad heeft een gepassioneerde verhouding met de getrouwde geschiedenisdocent Joost. Als ze van hem zwanger raakt, een miskraam krijgt en zijn vrouw achter hun affaire komt, is de relatie voorbij. Drie jaar later neemt hij onverwachts weer contact op en dit zorgt voor een wervelstorm aan gemengde gevoelens en introspectie bij Maria.
Door de mengeling van de doorgaans vrij luchtige toon die geassocieerd wordt met de meeste chick-lit en een wat serieuzere toon wanneer Maria terugdenkt aan haar religieuze opvoeding, de aftakeling en uiteindelijke dood van haar ouders en haar in de hongerwinter gestorven zusje weet Van Walsum zowel te entertainen als te ontroeren.
Haar schrijfstijl is origineel, maar kan door de ietwat neurotische interne monologen van Maria wel eens irriteren. Ik neem echter aan dat dit een bedoeld effect is en niet te wijten valt aan een gebrek aan talent van Van Walsums kant.
Een opvallend aspect aan De ander is de verbazingwekkende venijnigheid die heerst in de vriendinnenclub van Maria. Ik weet dat de stereotype vriendinnenkring in chick-lit nogal bitchy is, maar het lijkt wel alsof deze vrouwen elkaar niet eens mogen.
En gelukkig is Van Walsum niet preuts ingesteld, waardoor de beschrijvingen van de matrassenmambo niet gecensureerd aanvoelen. Leer daar wat van, Hans Nijenhuis!
Voor de liefhebber van het genre is De ander een onvervalste aanrader, voor chick-lit-leken is het een prettige binnenkomer.
Het auteursrecht berust bij de respectieve auteurs van de teksten op Recensieweb.
Het voortbestaan van Recensieweb mogelijk maken? Steun ons.
