Stefan Nieuwenhuis
Ik ben omringd door debielen en ik voel me goed
(2005)
Passage
190 pagina's
€ 16,-
ISBN 9054521368
oordeel
(3/5)
andere recensies
Stefan Nieuwenhuis is omringd door debielen en schrijft goed
door Luuk van Huet, 7 november 2005
Waar de op meer dan één manier heersende enfant terrible van de Vlaamse letterkunde Herman Brusselmans altijd bij zweert, is een pakkende titel. Nou weet de beste man wat betreft titulatuur ook best waar Abraham de mosterd vandaan haalt, gezien titels als Iedere zondag sterven en doodgaan in de week, Vrouwen met een IQ en Ik ben rijk en beroemd en ik heb nekpijn (Pitface even buiten beschouwing gelaten). Samen met Ernest van der Kwasts fabelachtige roman Soms zijn dingen mooier als er mensen klappen mag Stefan Nieuwenhuis met Ik ben omringd door debielen en ik voel me goed meedingen naar de Gouden Brusselmans voor beste Nederlandstalige titel van het jaar.
De hoofdpersoon in het tragikomische verhaal is David, medewerker bij de Arbo-dienst tegen wil en dank. Als verantwoordelijke voor de interne afdeling moet hij dag in, dag uit naar de smoezen en uitvluchten van zijn werkschuwe collega’s luisteren, zonder enig uitzicht op een verbetering van zijn situatie. En als zijn cliënten hem niet tot wanhoop drijven, dan zijn er zijn echte collega’s nog die er een sport van maken om hem met zoveel mogelijk wanstaltige kantoorhumor om de oren te meppen van het soort waarbij het kantoor van Debiteuren, Crediteuren tot een komisch Walhalla wordt verheven.
Je zou zeggen dat onze protagonist toe is aan een nieuwe uitdaging, en dat denkt het Amerikaanse hoofdkantoor ook, die met een gelikte presentatie een groot deel van het personeel eruit knikkert, inclusief een verbouwereerde David.
Compleet flabbergasted vlucht hij met zijn staart tussen de poten terug naar zijn Vinex-woning, die hij deelt met zijn lethargische kampervriendinnetje Mandy.
Als David het niet over zijn hart durft te krijgen om zijn ontslag mede te delen, zet hij daarmee een wonderlijke wildwaterbaan van leugens, vergezochte fratsen en overspannen acteerprestaties in werking, waarbij hij zijn bemoeizuchtige buren, zijn vriendinnetje en haar proleet van een oom en iedereen met wie hij in aanraking komt tot het onvermijdelijke uitlekken een rad voor de ogen probeert te draaien.
Tot zover klinkt het als een recept voor wezenloze hilariteit. Dat ik alsnog zonder wezen zit is echter niet op het conto van de auteur te schrijven, aangezien hij jammer genoeg het komische potentieel van zijn verhaal niet altijd even optimaal weet uit te buiten. Zeker de relatie van David met Mandy lijkt slechts een soortement plot device om Mandy’s hooliganesque oom Sjarrel in het verhaal te betrekken. De enige uitleg die ik kan geven waarom een redelijk snugger, hoogopgeleid persoon als David een aan belspelletjes en kalmeringsmiddelen verslaafde snol als vriendin heeft is dat zijn misantropische natuur ook op hem zelf zijn terugslag heeft. Of dat het een bloedgeile deerne is natuurlijk, maar in het boek is de relatie tussen de twee gespeend van enige vorm van intimiteit.
Ook de afwikkeling van het plot doet het vermoeden rijzen dat Nieuwenhuis op een bepaald moment tegen een deadline aanhikte en het einde ietwat heeft afgeraffeld. Misschien overschat ik de beste man zijn kwaliteiten, maar gezien zijn ijzersterke taalgebruik, zijn hilarische observaties en zijn vermogen om een onsympathieke, pathologische leugenaar als hoofdpersoon de gunst van de lezer te laten winnen, had ik hoge verwachtingen van het einde.
Desalniettemin is Ik ben omringd door debielen en ik voel me goed een waardig debuut en is Stefan Nieuwenhuis een schrijver om in de gaten te houden.
Het auteursrecht berust bij de respectieve auteurs van de teksten op Recensieweb.
Het voortbestaan van Recensieweb mogelijk maken? Steun ons.
