verschillende auteurs
Ik was een kind
(2005)
Prometheus
224 pagina's
€ 12.95
ISBN 9044607138
oordeel
(3/5)
andere recensies
Schoolschriftjes, putten, vermiste Barbapapa’s en A streetcar named desire
door Suzanne Verkoren, 7 november 2005
In Ik was een kind zijn literaire jeugdherinneringen bijeengebracht. In dertien korte verhalen nemen Nederlandse en Vlaamse schrijfsters de lezer mee naar de tijd van hun jeugd. Onder de verhalen zijn vakantieherinneringen, herinneringen aan vriendjes en vriendinnetjes, aan de school en de buurt, aan huiswerk maken en aan putten graven in de zandbak.
Verschillende schrijfsters halen in hun verhalen herinneringen op aan het speelgoed waar ze mee speelden, aan hun popjes en knuffeldieren, en aan hoe ze opgingen in hun spel. Esther Gerritsen brengt bijvoorbeeld op komische wijze de voorwerpen in herinnering die zij in haar jeugdjaren kwijtraakte of stukmaakte, zoals de Barbapapapop die op mysterieuze wijze uit haar leven is verdwenen. Een aantal auteurs brengt een bepaalde gebeurtenis uit hun jeugd in herinnering. Saskia de Coster verteld over hoe ze als kind een tijd lang dacht dat ze ontvoerd zou worden en hoe ze zich daarop voorbereidde. Een wat afwijkend verhaal is dat van Christine Otten. Zij herinnert zich tijdens een bezoek aan New Orleans het toneelstuk A streetcar named desire waar haar ouders ooit samen in speelden en elkaar ontmoetten.
Naast deze jeugdherinneringen die speciaal voor Ik was een kind werden opgetekend, zijn er boekfragmenten opgenomen van Hella Haasse (uit Dieptelood van de herinnering) en Ellen Ombre (uit Negerjood in moederland) waarin zij momenten uit hun jeugd beschrijven. Juist deze boekfragmenten zijn misschien wel de meest complete en meeslepende verhalen uit de bundel. Ze voeren de lezer mee naar een andere tijd en maken de lezer deelgenoot van de belevenissen van de auteurs, terwijl sommige andere verhalen slechts een moment of een gebeurtenis oproepen en het daarbij laten.
In haar inleiding op de bundel filosofeert Kristien Hemmerechts over ‘de onschuld van een kind’. Ze werpt een aantal vragen op, maar moet halverwege de inleiding al constateren dat in geen van de verhalen naar antwoorden op die vragen wordt gezocht. Wellicht was het voor de lezer prettiger geweest om in plaats daarvan een introductie op de verhalen te krijgen, waarin wat verbanden werden aangegeven en ook zou worden toegelicht waarom er geen mannelijke auteurs zijn opgenomen. Dat laatste blijft nu geheel onduidelijk.
Ik was een kind is een verzameling herinneringen en anekdotes over kinderjaren, sommige nostalgisch en andere afstandelijk, sommige vanuit een terugkijkperspectief geschreven en andere door de ogen van een kind, sommige verrassender en vermakelijker dan andere, de meeste toegankelijk en beeldend geschreven. Het is een boekje dat weinig opschudding zal veroorzaken en de lezer vast niet eeuwig bij zal blijven, maar het leest prettig en het zal vast en zeker af en toe een glimlach of een gevoel van weemoed teweeg brengen.
Het auteursrecht berust bij de respectieve auteurs van de teksten op Recensieweb.
Het voortbestaan van Recensieweb mogelijk maken? Steun ons.
