Pieter Waterdrinker
Duitse Bruiloft
(2005)
Arbeiderspers
380 pagina's
€ 18.95
ISBN 9789029563000
bij Athenaeum Boekhandel
(24-uurslevering)
oordeel
(2/5)
elders op recensieweb
De mens is zijn medemens zijn Knorretje
recensie van Montagne Russe
recensie van De dood van Mila Burger
Bruiloft loopt uit op zitfeestje
door Joris van der Meer, 23 januari 2006
De vierde roman van Waterdrinker (een pseudoniem van Pieter van der Sloot) vertelt het verhaal van een buitengewone bruiloft in het Zandvoort van de jaren vijftig. Het buitengewone van de bruiloft is dat de bruid een Duitse is. Een gegeven dat in de naoorlogse jaren tot enige beroering moet hebben geleid. En beroering is er dan ook in de kleine kustplaats. Het hotelletje van de familie van de bruidegom loopt lang niet slecht en dat voegt aan de anti-Duitse sentimenten nog een vleugje jaloezie toe. Dit maakt de beide families en de bruiloft tot veelbesproken items in de badplaats.
In fragmenten die heen en weer springen in de tijd, komen we veel te weten over de achtergrond van de beide families. Waterdrinker verhaalt de wijze waarop de beide families de oorlog zijn doorgekomen. De Duitse kant is natuurlijk verdacht, maar blijkt zich niet misdragen te hebben. Ook de Nederlandse familie weet zich, behalve de toen nog jonge bruidegom Ludo Bagman, onschuldig aan verwijtbare collaboratie. De dorpsgemeenschap is echter niet overtuigd. Gevoed door de verkeerde interpretatie van een foto en een contract komen de beide families in een kwaad daglicht te staan.
Toch moet de bruiloft doorgang vinden. Ludo en zijn geliefde Liza Bender zijn gek op elkaar en zijn bovendien op duistere plannen voor na het huwelijk aan het broeden. Om toestemming voor het huwelijk te krijgen van onder meer haar alcoholistische en depressieve moeder, veinst zij zwanger te zijn, zonder hier overigens Ludo van op de hoogte te stellen. Ludo heeft zo zijn eigen plannen en wil bovendien voorkomen dat hij zijn geslachtsziekte op Liza overdraagt.
Het zijn slechts een aantal elementen die Duitse Bruiloft spanning moeten geven en Waterdrinker voegt er zonder aanleiding nog vele toe. Het maakt het boek onnodig dik. Hij wil zo ontzettend veel vertellen dat het plot vaak tijden onaangeroerd blijft. Het is de lezer slechts sporadisch gegund om in het verhaal te komen. Net als deze opveert als er wat vaart inkomt, maakt Waterdrinker een sprong naar een andere verhaallijn. Het oorspronkelijke verhaal laat hij hierbij helaas levenloos achter. Na een paar van deze manoeuvres verliest de lezer steeds meer interesse.
Zo is het een afstandelijke geschiedenis geworden. Er zijn geen personages waarmee de lezer zich echt kan identificeren. De vader en moeder van de bruidegom zijn wel sympathiek, maar toch weer niet zo sympathiek dat een persoon met gemiddelde empathische vermogens zich om hun lot beklaagt. De vader van de bruid, vanwege zijn werk als slager veelal aangeduid met de onfrisse titel ‘de worstenmaker’, is wel een warmbloedig karakter en de lezer zal dan ook wel geneigd wat met hem mee te leven. Zijn vrouw en dochter, respectievelijk ‘worstenmakersvrouw’ en ‘worstenmakersdochter’, zijn weer afstandelijkere en vlakke personages. Hiermee zijn zij symptomatisch voor het verhaal. Het ontbreekt het boek aan passie, want ook komisch bedoelde passages zijn meestal niet geslaagd.
Een groot feest is de Duitse Bruiloft niet. Vooral de lengte van de roman is daar de oorzaak van, want de stijl van Waterdrinker is bij vlagen heel goed. Op wat uitglijders na (‘Hij maakte er gebruik van als iemand die hoognodig plassen moest van de eerste de beste wc’), is zijn stijl zeer mooi en prettig om te lezen. Een wat betere redactie aan de ene kant en een beetje humor van Waterdrinker aan de andere, zou al tot een heel plezierig boek moeten kunnen leiden.
Het auteursrecht berust bij de respectieve auteurs van de teksten op Recensieweb.
