Pieter Boskma
Westerlingen
(2006)
Prometheus
144 pagina's
€ 18.95
ISBN 9789044607086
Steun Recensieweb en koop dit boek bij Athenaeum (24-uurslevering)
oordeel
(3/5)
andere recensies
Westerlingen maakt hongerig
door Eveline Vink, 15 maart 2006
Westerlingen, het prozadebuut van dichter Pieter Boskma, is een mager boekje. Letterlijk (133 pagina’s die erg ruim ingedeeld zijn), maar ook figuurlijk. Bijna elk van de achttien verhalen laat de lezer hongerig achter. Dat is jammer. Het is een beetje als eten in een veel te duur restaurant: net op het moment dat je het lekker begint te vinden, is het op.
Met enkele pennestreken weet Boskma telkens heel raak de karakters neer te zetten en je vervolgens een boeiend verhaal in te leiden. Elk verhaal vormt een absurd plan of een probleem, er worden geen complete verhalen verteld. De aanloop en het moment van de keuze, dat is wat Boskma beschrijft. Zodra de hand naar de deurknop reikt of het mes op tafel ligt, is het verhaal voorbij. Werkelijke gebeurtenissen die er toe doen, worden nauwelijks beschreven. Deze manier van vertellen kan heel prikkelend zijn. Wat niet medegedeeld wordt, is meer aanwezig dan de ogenschijnlijk sullige details die wel beschreven worden.
De hoofdpersonen uit Westerlingen zijn veelal dezelfde soort types: jonge goden met de illusie van onoverwinnelijkheid en reusachtige plannen voor een gouden toekomst, maar die intussen een potje van het leven maken. De brabbeltaal die ze al masturberend uitslaan noemen ze geniale monologen, de plannen die ze maken en poëzie die ze schrijven worden beiden met een grote P geschreven. Grote thema’s die doen denken aan Titaantjes van Nescio. Geen moment geloof je als lezer dan ook dat het groots en meeslepende leven dat de heren voor zichzelf weggelegd zien werkelijkheid zal worden.
Ondertussen bieden de verwoede worstelingen met het leven en de grove zelfoverschatting wel hele boeiende inkijkjes. De brief die Jezus schrijft over de onvolprezen schoonheid van Katja S. en hoe hij daar nog eens enkele verzen aan wil besteden, had werkelijk niet langer gehoeven. Maar voor veel andere stukken geldt: meer! Van zeker tien van deze voorzetjes had Boskma wel een heel boek kunnen maken dat het lezen waard zou zijn.
Dat in de schrijfstijl te merken is dat Boskma een poëet is, was te verwachten. Dit levert vaak prachtige en krachtige stukken tekst op. Elk woord is op een gouden schaaltje gewogen en elk verhaal is het waard om opnieuw gelezen te worden, om de zorgvuldigheid van het taalgebruik. Een genot om te lezen, als de inhoud maar wat massiever zou zijn. Ik wil een begin, gebeurtenissen, gevolgen, en een eind. Geen kleine hapjes van een zilveren dienblad, maar een hele maaltijd.
Het auteursrecht berust bij de respectieve auteurs van de teksten op Recensieweb.
Het voortbestaan van Recensieweb mogelijk maken? Steun ons.
