Recensieweb. Nieuwe literatuur. Nieuwe gidsen.

nieuwste recensies

Met kop en schouders

door Hanna Hoorenman, Daan Stoffelsen, Eveline Vink, Nico Voskamp en Liesbeth Vries, 18 maart 2006

Het boekenweekgeschenk 2006 gaat over twee dwergen die, aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog, gedwongen worden te kiezen voor een leven in de ‘Grote wereld’: voor altijd vermaak voor de groten, of een eigen leven kiezen, zonder de lach aan de kont? Is dat wel een keuze? Redactie en recensenten van Recensieweb bespraken Arthur Japins De grote wereld.

Liesbeth Vries: Spookt nog lang in je hoofd rond
De psychologie van een leven als buitenstaander, dat is de kern van De grote wereld. Een boekenweekgeschenk waarbij Japin ons meeneemt in de wondere wereld van lilliputters, een wereld die ze moeten delen met de grotere mensen. Het is een prachtig en goed afgerond verhaal, dat nog lang in je hoofd blijft rondspoken. De rustige en zelfverzekerde schrijfstijl van Japin maakt het geheel tot een mooi geschenk en het doel van de boekenweek is bereikt: Ik wil meer lezen!

Nico Voskamp: Een leven zonder keus
Japin volgt in het boekenweekgeschenk van 2006 de geschiedenis van twee lilliputters. In zijn fluwelen stijl laat hij door de ogen van hoofdpersoon Lemmy zien hoe gewone mensen altijd – altijd – schrikken als ze hem voor het eerst zien. Lemmy is een onderdeurtje en dat zal nooit veranderen. Als lezer word je haast ongemerkt meegenomen in de wereld van de minimensjes, tot het verderop in het verhaal duidelijk wordt dat ze geen keus hebben. Of beter: maar één keus. Lemmy en zijn partner Rosa zijn gedwongen om zich als kermisattractie te laten bekijken om brood op de plank te krijgen. Ze worden figuranten in een freakshow. Die trieste werkelijkheid nemen we in gedachten mee als we het boekje uit hebben en terug kunnen keren naar ons gewone leven. Wij wel.

Hanna Hoorenman: Een wrang sprookje
Japin brengt de lezer een boeiend verhaal over het leven van een wondermens op heuphoogte met een genadeloze kijk op de nuances van het artiestenbestaan en de wrange dynamiek van de humor. Het boekje leest vlot, maar Japin’s taalgebruik is haast onmerkbaar mooi en dermate treffend en doordacht dat ik dit op historische feiten gebaseerde sprookje graag een tweede keer oppak.

Eveline Vink: Met kop en schouders en iets te veel moraal
Het boekenweekgeschenk van dit jaar steekt met kop en schouders uit boven de schrale oogst van afgelopen jaren. Het enige minpunt is dat hij hier en daar wel erg moralistisch wordt, wat betreft de houding van de gewone (in dit geval grote) mens ten opzichte van buitenstaanders. Dat dit Japins boodschap is weten we nu wel.

Daan Stoffelsen: Het cliché van de berustende buitenstaander
Het is materiaal voor een groots en meeslepend drama: ontheemd worden, letterlijk je huis omgebulldozerd zien, leven met de dreiging van een radicaliserende overheid. Daar moet iets van te maken zijn. Japin koos niet voor de dreiging, maar voor de psychologie en de herinnering. De hoofdpersoon, en met hem de lezer, verzuipt in zijn overwegingen en verwachtingen, die nergens verder gaan dan het cliché van de berustende buitenstaander. Je mag je afvragen of je meer dan dat mag eisen van een boekje van amper negentig pagina’s, maar dan moet het antwoord zijn: ja, volmondig ja.

Het auteursrecht berust bij de respectieve auteurs van de teksten op Recensieweb.

Dit artikel is geprint van Recensieweb - www.recensieweb.nl.

Het auteursrecht berust bij de respectieve auteurs van de teksten op Recensieweb.