Recensieweb. Nieuwe literatuur. Nieuwe gidsen.

nieuwste recensies

Ga toch lekker buiten spelen

door Willeke Herwig-Donker, 5 april 2006

Alma Mathijsen is 21 jaar, zit in het eerste jaar van de toneelschool en schreef columns voor het NRC-jongerenmagazine Spunk. Op dit moment vult ze wekelijks samen met Fanny van de Reijt twee pagina’s van de zaterdagbijlage van Het Parool. In maart 2006 verscheen haar eerste verhalenbundel: Binnen spelen.

Deze bundel bestaat uit 13 verhalen, waarin de hoofdpersoon (die overigens ook Alma heet) seksuele escapades beleeft met verschillende al dan niet levende bekende figuren. Jan-Peter Balkenende krijgt een beurt, maar ook Karin Bloemen, Bert uit Sesamstraat, Klaas Vaak en Free Willy komen aan bod. Mathijsen heeft dit uiterst gedetailleerd beschreven vanuit het ik-perspectief, waardoor je sterk betrokken bent bij de gebeurtenissen in het boek. En of je daar als lezer nu zo op zit te wachten…

Allereerst komt de vraag op: hoe is ze er ooit in geslaagd dit uit te laten geven? Zelf geeft ze het antwoord in een interview met Spunk:

‘Uitgeverijen zijn dol op jonge mensen die er lekker uitzien. En je moet natuurlijk wel een beetje kunnen schrijven, al kan dat ook aangeleerd worden. Dit is dan ook meteen mijn carrièretip voor mensen met een mooi hoofd: word schrijver.’

Haar ‘mooie hoofd’ is dan ook het enige waar de auteur het van moet hebben.
Ze heeft echt wel haar best gedaan: Mathijsen probeert haar boek een soort literair elan mee te geven door metaforen te gebruiken, maar dat ligt er veel te dik bovenop. De metaforen zijn vergezocht en soms zelfs onzinnig. Wat te denken van zinnen als ‘Mijn bloed beweegt als een jong kind in een waterglijbaan’, ‘Het ziet er hooguit uit als een slechte imitatie van een moeilijke neger’ of ‘“Nee,” zeg ik wijverig, met een stem alsof ik een koolraap in mijn aars heb.’ Hoe zou dat klinken, wanneer je een koolraap in je aars hebt?

Ook de rest van haar stijl is niet om over naar huis te schrijven. Bijvoorbeeld: ‘Mijn adem schrikt’, ‘Ik voel tranen onder mijn wangen’ of ‘Met een oude kreun komt hij omhoog’. Kijk Alma eens literair bezig zijn!

Binnen spelen is een verzameling seksuele fantasieën. En daarmee is haar uitgangspunt niet bepaald origineel: er zijn in de loop van de tijd tientallen boeken uitgekomen waarvan seksuele fantasieën de basis vormen.

Misschien zit er dan een bijzondere boodschap in het boek? Ga er maar niet naar zoeken, dat is tevergeefs. Het is volkomen onduidelijk wat Mathijsen wil bereiken met dit boek. Seks als enig ingrediënt van een boek is na één hoofdstuk niet leuk meer, na twee hoofdstukken vervelend en na drie hoofdstukken ronduit irritant.

Jan Mulder noemde Binnen spelen in het gesprek bij Barend en Van Dorp ‘goede geile bagger’. Dat ‘goede’ had hij wel weg kunnen laten. Och, laten we hier verder geen woorden meer aan vuilmaken. Alma, ga toch lekker buiten spelen!

Het auteursrecht berust bij de respectieve auteurs van de teksten op Recensieweb.

Het voortbestaan van Recensieweb mogelijk maken? Steun ons.

Dit artikel is geprint van Recensieweb - www.recensieweb.nl.

Het auteursrecht berust bij de respectieve auteurs van de teksten op Recensieweb.
Het voortbestaan van Recensieweb mogelijk maken? Steun ons.