Recensieweb. Nieuwe literatuur. Nieuwe gidsen.

nieuwste recensies

Handboek voor de kunstdief in opleiding

door Roel van Diepen, 14 april 2006

18 Maart 1990 wordt algemeen beschouwd als een van de zwartste bladzijden uit de kunsthistorie. Het Isabella Steward Gardner Museum in Boston werd die dag op pijnlijk eenvoudige wijze beroofd van een verzameling kunstwerken, waaronder schilderijen van Rembrandt en Vermeer, die samen een geschatte waarde van meer dan 300 miljoen dollar vertegenwoordigden. De diefstal van De schreeuw van Munch, een aantal jaar geleden, is een lachertje vergeleken met deze klapper, die dan ook direct doorstootte naar de koppositie in de lijst van kostbaarste kunstroven ooit. De politie tast nog steeds in het duister over de identiteit van de daders en is tot nu toe nog niet in staat geweest om ook maar een van de gestolen werken te achterhalen.

Een schot voor open doel, moet Elvin Post gedacht hebben. Post, die met zijn debuut Groene vrijdag de Gouden Strop van 2004 won, heeft de roof op het Gardner Museum als uitgangspunt genomen en smeedde de feiten vakkundig om tot een thriller met internationale allure. Vals beeld biedt een kijkje in de keuken van de kunstroof en laat daarmee een licht schijnen op een tot dusver nog vrij onbekend gebleven gebied.

Hoofdpersonen Vincent Bloom en Elijah Fish zijn oude bekenden, maar hebben elkaar al jarenlang niet gesproken omdat ze beiden enkele jaren gevangenisstraf uit hebben moeten zitten wegens grootschalige oplichterij. Bloom, een zeer gewiekste kunsthandelaar, verhandelde ooit door Fish vervalste meesterwerken, zonder dat die laatste ook maar iets afwist van de zwendel waar hij onderdeel van uitmaakte.

Wanneer ze elkaar jaren later weer ontmoeten doet Bloom Fish een voorstel dat de laatste aanvankelijk luchtig van tafel veegt als totaal onmogelijk. Bloom heeft namelijk de opdracht gekregen om het Gardner Museum te beroven om het van een van zijn topstukken te ontdoen. Ondanks zijn aanvankelijke twijfel over de roof besluit Fish toch in te stemmen. Hij heeft toch niets meer te verliezen.

Blooms plan is even eenvoudig als briljant en hij heeft zijn huiswerk goed gedaan, waardoor de roof nagenoeg vlekkeloos verloopt. Maar als vervolgens Blooms opdrachtgever niet langer meer in staat blijkt te zijn om het door hem ‘bestelde’ schilderij te betalen beginnen de eigenlijke problemen pas. Langzaam maar zeker stapelen de tegenslagen zich op en komt de verhouding tussen Bloom en Fish onder grote druk te staan, terwijl ze nu meer dan ooit op elkaar moeten kunnen vertrouwen. Hoe kunnen ze in hemelsnaam voor 300 miljoen dollar aan kunst verkopen, zonder daarbij tegen de lamp te lopen?

Boeken die gebaseerd zijn op feiten lijken vaak op simpele invuloefeningen waardoor ze doorgaans erg saai zijn om te lezen. Post weet met zijn verbeeldingskracht en vlotte stijl die valkuil echter te vermijden en een verhaal te schrijven dat zich laat lezen als een ooggetuigenverslag. Hij versmelt feit en fictie op een naadloze manier en weet personages door hun taalgebruik en met minieme beschrijvingen van hun karaktertrekken op overtuigende wijze tot leven te wekken. De Italiaanse compagnon die helpt bij de roof haalt je het bloed onder de nagels vandaan. Je voelt de spanning en de vertwijfeling van de dieven, de stress en radeloosheid van de museumdirecteur, die al bluffend over de uitstekende beveiliging van het museum nu plotseling met zijn handen in het haar zit. Juist daar ligt ook een van de grootste kwaliteiten van dit boek. Post laat de roof namelijk vanuit de belevingswereld van de verschillende betrokkenen zien, en samen met de tongue in cheek-humor en de strakke dialogen geven die het verhaal de nodige zuurstof en vitaliteit.

Om een lang verhaal kort te maken: het is een tijd geleden dat ik voor het laatst een thriller heb gelezen, maar na Vals beeld vraag ik me oprecht af waarom ik dat niet vaker doe. Als ze maar allemaal zo zouden smaken.

Het auteursrecht berust bij de respectieve auteurs van de teksten op Recensieweb.

Dit artikel is geprint van Recensieweb - www.recensieweb.nl.

Het auteursrecht berust bij de respectieve auteurs van de teksten op Recensieweb.